Gizemli tanrıça peyda olmuş adeta içimde
Ve oturaklı söylemler değil
Fısıltılar çıkan ayyuka
Nefesi nefesime karışan sevdalı rüzgâr
Bense bir bulut misali
İçime yağdığım o beynamaz eşikte

Şıklar sunuyorum yalnızlığa
Göğsümde takla atan kumrular
Yüreğim delik, sızan su misali
Gözlerimi ise sormayın, mirim!
Kavurduğum sözcükler lanetli belki de
Kokusu geliyor burnuma çocukluğumun
Ruhumda prangalar saklı dün mizaçlı
Göğün karamel ışıldağı

Nefsime yenik düşmediğim
Nasıl da aşikâr
Üstelik bir ömür
Açlığa ve susuzluğa yenilmediğim
Yine de yine de
Bir avuç leblebi sunuyorum dişlerimin arkasında
Saklanan o dehlizi
Hani, kavurduğum sözcüklerin kıvamında
Ateş basarken yüzüme
Al basmadan henüz
Makul miktarda pembelik
O da utancımdan
Ne de olsa gözü açılmamış bir bebeğe öykünüyorum
Ne yüzü ne gözü
Ah, Tanrım
Bana bahşettiğin masumiyeti korumak adına
Ayyuka çıkan canhıraş bir mücadele
Aldığım her darbe
İnmediği kadar da gözüme perde

İçleniyorum düne
Ne işvesi ne cilvesi ne de serkeş sesinde
Kara kadınların karanlık cüssesine
Yenik düşen ahmak adamlara
Bakıyorum ve söyleniyorum içten içe
Manidar bir gülüş değil onlarınki
Alabildiğine davetkâr
Böyle öğrenmediğim kadar
Atamdan anamdan babamdan yadigâr
Ne mi kaldı geride?
Çok şey ama çok şey
Asla elimine edemediğim o karaçalıyı
Ruhuna saplanmış orak ucundaki kanı
Meylettiğim şu sefil rüzgâra
Mealim nedir, diye de sormuyorum artık Tanrıya
Bilen bilir beni
Bilmeyenler ise değil asla umurumda

Nemalandığım ne varsa
Ölümüne bir sevda masalı
Yazmak adına oturuyorum kırık masama
Rugan ayakkabılarım ayağımı sıksa da
Alışkınım ben acıya
Açmadığım açmayacağım kadar da içimi bunda sonra
Tek bir Allah’ın kuluna
Bakmayın siz mahlasıma
Aşk olsa da kalemi tetikleyen
O, sadece bir aldatmaca
Konu mankeni nice şiir nice karalama
Yaşattığım varsa yoksa
Yazmaya durduğum romanlarda, masallarda…