Sen şimdi sesimi de özlemişsindir, "nasılsın" derkenki o titreyişte. Nasılım, bilme isterken... Kınalı bir kurban gibi aşk sunağında, bıçağını bekleyen bir boyun gibi, inançla uzanan.
Sen şimdi beni de duymazsın; göğüs göğüse çarpışmaktan sağır duvarlarla. Yar olmaya meyledilmişken böyle uzaktan, sen şimdi neredesin? "Gel, özledim" desem, hasretini kucaklar, koşar gelirsin...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiirinizi okurken içimde hem bir sıcaklık hem de tarifi zor bir hüzün oluştu. En başta o “okunmamış arzuhal” ifadesi çok çarpıcı geldi. Sanki her şey söylenmeyi bekliyor ama bir türlü sıra gelmiyor. Ve o ikilem: okunsa olmaz, okunmasa hatır kalır. Ne kadar tanıdık bir çaresizlik. İnsanın içinde biriktirdiği her şey işte tam böyle.
Sonra “nasılsın” derkenki titreyiş… Bunu okurken bir an duraksadım. Çünkü bazen bir insanın sesindeki en ufak bir kırılma, sayfalarca sözden daha çok şey anlatır. Kınalı bir kurban gibi aşk sunağında bıçağını beklemek… Bu imge biraz acıttı. Çok teslimiyetli, çok fedakâr, hatta biraz acılı bir bekleyiş. Ama aynı zamanda “inançla uzanan” bir el var. Yani korkusuzca, tereddütsüz. Bu hem güzel hem ürkütücü.
“Sen şimdi beni de duymazsın” dediği yerde yalnızlık çöktü üzerime. Duvarlarla göğüs göğüse çarpışmak… Hayatın koşturmacası, sıradan telaşlar, sorumluluklar… Bazen en yakınımızdaki insanı bile duymaz oluyoruz. Sonra o umut: “Gel özledim desem, koşar gelirsin.” İşte bu cümlede bütün hasret özetlenmiş sanki. Ne kadar kırgınlık olursa olsun, bir çağrıya koşacak kadar yakın olmak.
En çok da son kısım vurdu. “Ben şimdi şımarsam, benimle çocuk olursun.” O kadar tatlı ve naif bir şey ki bu. Büyümüşüz, yorulmuşuz, ama sevdiğimiz birinin yanında çocuklaşabilmek… Belki de gerçek sevgi budur. Ve o üç soru: “Sev dersem sever, kal dersem kalır, git dersem gider misin?” Bu soruların içinde bütün bir hayat var. Duyduğumda içim cız etti. Çünkü bu kadar sorgusuz bir “sev” ve “kal” demek güzel de… “Git” demek? İnsan bunu hiç söylemek istemez. Ama sormak zorunda hisseder kendini. Belki de cevabı duymaya hazır olmadığı halde.
Şiiriniz bana, söylenmemiş çok şey olduğunu ve aslında herkesin içinde okunmayı bekleyen bir arzuhal taşıdığını hatırlattı. Okurken bir ara gözlerimin dolduğunu fark ettim. Çünkü çok samimi, çok yalın ve çok insanice.
Şiir : Söz sanatıdır. En güzel sözlerin yan yana ve alt alta dizilmesidir...S.Dağdeviren
Merhaba değerli şairim Şiir her zaman olduğu gibi tat ve demini almış güzel bir eserdi Biz de okuyor, kutluyor ve alkışlıyoruz, yalansız ve riyasız, yazdıran yüreği,yazan kalemi Gönlüne, ömrüne bereket Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve de hoşça kal
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.