1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
44
Okunma
Bir boşluk büyüyor içimde,
Adını fısıldayan rüzgârın bıraktığı…
Ne kadar dokunsam, o kadar uzaklaşıyor,
Seninle aramda uzayan zaman.
Geceler uzun, yıldızlar suskun,
Her biri senin gözlerine benziyor.
Elimi uzatsam yakalayacağım sanıyorum,
Ama hepsi kayıyor parmaklarımın arasından.
Özlemek…
Bir çiçeği koklamadan sevmek,
Bir şarkıyı duymadan ezberlemek gibi.
Kalbimde senin suretin,
Sesinde yankılanan bir boşlukla yaşıyor.
Her adımım sana doğru,
Ama yollar hep geri döner.
Bir mektup yazar gibi konuşuyorum kendimle,
Cevabı asla gelmeyecek satırlarda.
Ve bil ki,
Ben seni beklerken,
Zamanın nasıl geçtiğini sormuyorum.
Çünkü özlemek,
Bir buluşmanın gizli kapısıdır belki,
Ve ben o kapının önünde
Her gün yeniden bekliyorum seni.
Sinan Bayram
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz