3
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
176
Okunma
Derisi yüzülmüş bir yaraydı ’sevmelerim’...
Tuz basmak yerine ardından,
Ben, o yaradan sızan sükûtu içmeyi de sevdim...
Ağlamadım ama
Gözyaşıyla yoğrulmuş küfürler birikirken içimde,
Bir suçlu gibi sustum;
Ve o düğümlenmiş vedayı yuttum
boğazım parçalanırcasına...
Çürüyeceğinden korksam da
İstifleyip sakladım tüm sevişlerini.
Failini saklamak gibi bişeydi belki bu
Ama ihbar etsem Aşk’tan utanırdım..
İçime gömdüm kalan enkazı,
’Bir ah’ bile düşürmedim dilimden dışarı.
Kimselere söyleyemedim
Ruhumun cesedi üzerine,
O etiketi senin bastığını...
ely
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz