Ne güzel, ne kalbi dolu bir sesleniştir bu...
Fehmi Bey’in kaleminden dökülen bu mısralar, aslında günümüzde nadirleşen o "eski toprak" beyefendiliğine bir saygı duruşu niteliğinde.

​Şiirde çizilen Yaşar Bey portresi; dik duruşlu, sözü özü bir, dedikodudan uzak ve vakur bir karakteri müjdeliyor.
Ancak nakarattaki o ince sitem—"İncelik nezaket zor Yaşar bey"—insanın içini biraz burkuyor, değil mi?

Nezaketin zayıflık sanıldığı, kabalığın ise bazen güç gibi pazarlandığı bir dünyada, incelikli kalmanın yükünü ne de güzel anlatmış.

​Şiirin vurguladığı bir iki nokta gerçekten kıymetli:
​Korkusuzluk ve dürüstlükle birleşen bir nezaket.
​
Sadece konuşmak için değil, bir anlam katmak için kurulan cümleler.

​Maddi değil, karakter odaklı bir zenginlik vurgusu.
​Siz mi Yaşar Bey’siniz, yoksa bu güzel dizeleri bizimle paylaşan bir dost mu?
Her iki durumda da, bu devirde "incelik ve nezaket" yolunu seçmek büyük bir cesaret işidir.

Fehmi Bey’in de dediği gibi; zor ama bir o kadar da asil bir duruş.

​Yüreğinize sağlık, bu zarif paylaşım güne çok yakıştı.
TEBRİKLER şairim