ÜÇ FİDAN GÜL HIDIRELLEZ

O gece Hıdır’la İlyas ağlıyordu gül dibinde sessizce.
Toprağın nemini sora anladık;
bahar gelmişti, ama kış düşmüştü içimize.
~~
Gül dibine düşler çizildi,
ateşten atladı dertler üç kere.
Yumurta boyandı, kısmet çağrıldı,
dilekler suya bırakıldı gizlice.
~~
Ahır boşaldı, mal çıktı dışarı,
“üşümez artık” dedi köyün yazarı.
Yeşile serildi ekmek, dua,
toprağın yüzüne değdi yakarışlar.
~~
Bahar geldi yine taşlı dağlara,
toprak aldı üç fidanı bağrına.
Gül açtı bu yıl, ama sessizce,
rüzgâr bile eğmedi başını oyuna.
~~
Bir yanda kuzular, bir yanda dua,
bir yanda kısmet, bir yanımda yara.
Nevruz’un ateşi erken söndü,
Hıdırellez kaldı darağacında.
~~
Toprak unutmuyor alınan canı,
çiçekler saklıyor düşen kanı.
Üç fidan kaldı takvimde kara bir iz,
baharın boynunda asılı bir anı.
~~
Gürbüz’üm…
Deniz Gezmiş,
Yusuf Aslan,
Hüseyin İnan…
vicdan unutmaz, zaman susturamaz.
Toprak aldı üç fidanı bağrına;
o gece geldi hem bahar hem idam.

H.G. 6.5.2026.