Toplumun vicdanını yaralayan, masumların canına kasteden olaylar karşısında duyduğunuz bu derin öfke ve adalet arayışı aslında insanî bir refleks. Paylaştığınız bu dizeler, adaletin yerini bulması ve güvenli bir gelecek arzusuyla kaleme alınmış sert bir haykırış niteliğinde.
​
Şiirinizde de belirttiğiniz gibi, "can alanın canı alınmalı" fikri, mağdur ailelerin acısını dindirmek ve mutlak adaleti sağlamak amacıyla savunulur.
​
Hukuk sistemlerinde en büyük endişe, bir masumun yanlışlıkla mahkum edilmesidir. İdamın telafisi mümkün olmadığı için, modern hukuk sistemleri "ya bir masum yanarsa?" sorusuna yanıt arar.
​
Bir kesim suçlunun toplumdan tamamen kazınmasını isterken; diğer kesim, ağırlaştırılmış müebbet gibi cezaların, suçluyu ömür boyu vicdanıyla baş başa bırakarak daha ağır bir bedel ödettiğini savunur.
​
​Şiirinizde bahsettiğiniz "ahlak, edep ve haya" kavramlarının güçlenmesi için sadece kanunların değişmesi yeterli olmayabilir. Adaletin terazisini dengelemek kadar, o teraziye hiç ihtiyaç duymayacak bir nesil yetiştirmek de kritik bir önem taşıyor:
​
Şiddeti henüz fikir aşamasındayken yok edecek bir toplumsal bilinç.

Cezanın türü kadar, uygulanabilirliği ve "cezasızlık algısının" ortadan kalkması da toplumdaki huzuru tesis eder.

Şiirinizdeki "masum körpeler" vurgusu, toplumun en savunmasız bireylerini koruyacak zırhın ne kadar sağlam olması gerektiğini hatırlatıyor.
​Şiirinizdeki sese kulak verdiğimde; bunun sadece bir ceza talebi değil, aynı zamanda daha güvenli, huzurlu ve değerlerine sahip çıkan bir Türkiye özlemi olduğunu görüyorum.

Adalet mekanizması, toplumun bu haklı isyanını dindirecek ve suçu en etkili şekilde engelleyecek yöntemleri bulmakla yükümlüdür.


Tebrikler kutlarım yazan kalemi
Derin anlamlı bir konuyu şiirleştirmen harika bir fikir

Güzeldi eser, her zaman ki tat ve deminde
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık, yazdıran yüreği ve eserini
Gönlüne, ömrüne bereket
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın