Her gece o eski şehrin..
Kuşatılmış köşe başlarında bir yaşam
Ve şehrin dar kaldırımlı
Haberci yüzevler sokakları
Küçük odalı o eski kagir güzel evler
Çocukların seslerinde artık terk edilmiş
Toplanmış habersiz
Telaşla erken vedalaşan eşyalar
Bağırdım patırtılara sesimi duyan olmadı
Sabahlara tutsak gökyüzüne seslenen
Meçhul kurşun seslerinde
Sabahlara hapsolmuş çığlıklar koparken
Sadece bir nefes sabaha kalan
Ağlamaktan hatırlayanlar için
Yalnız acı çıkan
Huysuz kalabalık evlerden endişeyle..

Ne vakit ışıklar sönmüş..
Dün bugün yarına gitmekti yazgı
Bakarken kopup giden sular
Saklanan o öksüz kaygılı bakışlara
Korkuyla perdelerinin kapı aralığından
Çıkmaz sokaklarında yol gösteren
Hüzün taşıyan acemi öyküler
Unutmaya çalışsam da tekrar dönüşe
Nurten sokakta uykulu
Dört koldan utangaç soğuk gözler
Yine hep aynı adımlarla kayıplar gider
Musalla taşında dinlenen her cümlede
Bilge kavuk tarifesinde sakin heceler
Son masallar avluda
Nasıl bilirdiniz bilinmeyen kim bilir
Elveda der avuçlarda eksilen zaman
Uzaklara ulaşır orada
Meraklı sorular kimse bilmeden..