​Bir kaledir Gazze ki sarsılmaz cihânın kahrıyla
Zulmün sarayları çöker her bir yetim eyvahıyla
​Sanki bir Ebâbil ordusu semâdan inişiyle
Taşlar silâh olmuş bugün parlar şehâdet râhıyla

​Zeytin dalı kan ağlasa hürdür bu toprak dâima
Toprak değil bir laledir sulanmış evlâd kanıyla
​Korku nedir bilmez yürek îmân ile sarmış teni
Vursun felek sönmez bu nûr Hakk’ın mübârek şânıyla

​Ey Gazze ey son kale Sen fethe müjdeye şâhid ol
Dünya yanar lakin yanmaz rûhun sesinin nârıyla
Taş lisân olmuş söyler sussun beşer lâl olsa dil -şad
Mescid-i Aksâ yankılanır mü’minin tekbîriyle

Zannetme söner meş’ale şems-i hakîkat parlıyor
Zâlim boğulur elbet bir gün kendi kanlı nehriyle
Mazlumun âh arşı tutar yer heybetden sarsılıyor
Mülk-ü küfür vîrân olur İslâm’ın şanlı fevriyle

Halk Şairi
Tülay Aslan