YANMAYAN GERÇEK AŞIK SAYILMAZ

Sabret ey dertli gönül, dindir artık feryâdı,
Cihana nâm salmıştır, senin aşkının yâdı.
Gönül bahr-i ummândır, vuslat ise murâdı,
Sabırla yürünmeyen menzile varılmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.

Ezelden böyle yazmış, aşkı felek üstâdı,
Hicran ile yoğrulmuş, sevdanın her bir şâdı.
Mecnun gibi çöllerde, arar durur imdâdı,
Kalp sevda kitâbıdır, gizli sırlar sorulmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.

Yâr elinden içince, bal olur zehrin tâdı,
Kırılsa da kanadı, bitmez rûhun inâdı.
Gökleri inletsede, maşukun kalp feryâdı,
Hasret zindan olunca, demir kilit kırılmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.

Dil sukûta erince, başlar kalbin lugatı,
Aşkın derin bahrinde, bitmez yürek takatı,
Mahşer günü verilir, sevdanın mükâfatı,
Gönül gözü görmeyen, nûr-i aşkla yoğrulmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.

Aşk oduyla yanmaktır, dervişin zanaâti,
Vuslat mahşere kalsa, bekler gönül saâti,
Erenler meclisinde, budur aşkın berâti,
Hasretle pişmeyene, sır kapısı açılmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.

Hazan Gülü mühürler, dolsa da her mîyâdı,
Yâr yolunda cân veren, bulur elbet murâdı.
Sessizce bekleyenin, göğü aşar feryâdı,
Gönül tahtı göçerse, bir kez daha kurulmaz,
Aşk közünde yanmayan, gerçek âşık sayılmaz.
Hazan Gülü Fatoş.....10.04.2.26....