Saygın Prof'um içeriğindeki insanı düşündüren üzüntülü vuruşlar olmasa müthiş bir dize kaleme almışsın okudukça tekrar dönüp bir daha değerlendirilesim geliyor...
Bu şiir, sadece kelimelerin değil, bir ruhun kendi enkazından yeniden doğuşunun manifestosu gibi. "Dans ışığı mı, ışığın dansı mı?" sorusuyla başlayan o varoluşsal tereddüt, finalde en yüce makama yapılan bir ihbara dönüşüyor.
​ "Enkazdan Yükselen Elham"
​Şiir; aşkın, hayal kırıklığının ve dünya sürgününün ortasında kalmış bir ruhun, "limoni" bir hüzünden tam bir teslimiyete geçiş yolculuğudur. Şair, vicdan körü bir dünyaya karşı kendi "renk körü" saflığını koyar. Bir mayına basmışçasına infilak etmeye hazır olan yürek, ölümü bir "mut" (mutluluk/kurtuluş) olarak görürken, itibarını ve inancını sığınak yaparak dimdik durmaktadır.
Şiirde muazzam bir diyalektik var. "Bahar isimli hazan bekçisi" ve "bir b/ölü iki olan aşkın kıvancı" gibi ifadeler, hayatın içindeki o keskin ikiliği çok naif özetliyor. Hem sefil hem seferi olmak, aslında insanın bu dünyadaki "garip"lik halinin en edebi tanımı olmuş.
"Kaynakçam Kuran" vurgusuyla başlayan bölüm, şiiri duygusal bir hezeyandan çıkarıp sarsılmaz bir inanç kalesine dönüştürüyor. İblise boyun eğmeyen, sadece Yaradan’a yönelen o dik duruş, "yıkıntıların altından çıkan enkaz" olsa bile aslında o enkazın içindeki cevherin bozulmadığını kanıtlıyor.
​Anne ve Kökler: "Annesinin Gülü" ve "Göç eden anamın ruhu" bölümleri, şiire çok insani, çok dokunaklı bir koruma kalkanı eklemiş. Bu mısralar, en sert rüzgârda bile şairi ayakta tutan o görünmez duaların ve köklerin bir yansıması.
​Nisan ayı (veya Nisan isimli o imge), hem bir "endam" hem de bir "imtihan" olarak tasvir ediliyor. Şiirin sonunda gelen "ihbar" kelimesi ise çok çarpıcı; şair uğradığı haksızlığı, çektiği elemi ve maruz kaldığı "zalimi" doğrudan en yüce mevkiye, yani İlahi Adalet’e havale ederek noktayı koyuyor.
​Sonuç olarak; Bu şiir, hüzünle demlenmiş ama umutla ve inançla tahkim edilmiş bir "ruhun röntgeni" niteliğinde. Kırılmış ama eğilmemiş, kanamış ama kirlenmemiş bir kalbin çok güçlü bir çığlığı.
Sevgili Prof'um seni yaşamın bütün enstan/ tanelerine Galip gelecek şekilde sana emanet ediyorum. Sana güvenim tam ve sonsuzdur. Kesinlikle hakkından geleceğine de inanıyorum paylaşımın için seni kutluyor ve tebrik ediyorum.