Terk edilmenin yarattığı o keskin acıyı ve ardından gelen sessiz öfkeyi çok güçlü bir dille anlatıyor.

"Dargınım sana" nakarının her kıtada tekrarlanması, bu duygunun sadece bir geçiş değil, kalbinin en derininde yer etmiş bir yargı olduğunu hissettiriyor.

Şiirdeki imge dünyası oldukça zengin ve duyguyu somutlaştırmakta başarılı:

"Baharı beklerken kışa büründüm" dizesi, umudun nasıl aniden çaresizliğe dönüştüğünü mükemmel yansıtıyor.

Sevginin getirdiği sıcaklık yerine ani bir soğukluk yaşanmış.

"Küllendi o yangın, o köz" ifadesi, eskiden canlı olan tutkunun artık sadece küle dönüşmüş, ısıtmayan bir hale geldiğini gösteriyor. Bu, aşkın ölümünden ziyade dondurulmuş bir halini anlatıyor.

"Cevapsız sorular sırtımda yüktü" ve "Hatıralar şimdi birer pranga" benzetmeleri, geçmişin hafif bir anı olmaktan çıkıp, taşınamaz bir yük ve hapislik haline geldiğini vurguluyor.

"Yalan sevdalarda toz gibi söndüm" dizesi, kişinin kendi değerini yitirmiş hissetmesini çok zarif bir şekilde ifade ediyor.

"Dindi kalbimdeki o eski sancı" diyerek acının bir noktada sustuğunu, yerini kabullenişe veya belki de o derin dargınlığa bıraktığını belirtmen, duygusal yolculuğunun son evresini de tamamladığını gösteriyor.

Bu, hem bir vedanın hem de kendi kendine bir başlangıcın şiiri olmuş.

TEBRİKLER şairim