0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
76
Okunma
kalk gel artık,
sen yokken
zamanın çatlamış aynalarında bin duyguyla çoğaldım.
her parçam başka bir düşe düştü,
hiçbiri sana varamadı.
vakti geçmiş masallar değil,
adı konmamış vedalar biriktiriyorum;
denizden geçen her gemi
içimden bir kendi iyi bak alıp götürüyor,
ben sahilde eksilerek kalıyorum.
yılgın düştü bedenim,
omuzlarımda senin yokluğun ağır;
kalbim.. kalbim,
bir yangının ortasında unutulmuş ev,
ne söndüreni var
ne kurtaranı.
Koyu siyah akşamlar beni sana benzetti,
sessiz, uzak, dokunulmaz…
ismini anmaya korkar oldum,
isminin her tınısı
biraz daha yıkıyor içimi.
gel de yerini bulsun bu dağınıklık;
ben sensizliği öğrendim belki de.
sana kavuşmayı unutamadım.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
