1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
Unutmuş insan özünü
Rahmân’ın nurudur merhamet, kalbe inen bir sır,
O, kulunu ayırt etmez; ayrılık nefiste kalır.
Ey yolcu! Hakk’ın rahmeti her zerreyi kuşatmışken,
Sen hangi cüretle bölersin, gönül bahçen neden daralır?
Bak şu âlemin hâline, hırs ateşi sarmış teni,
Unutmuş insan özünü, nefsine kurban etmiş benliği.
Çoluk çocuk, kadın demeden savururken zulmü,
Merhametsizlik içinde boğuyor o en yüce cevheri.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz