Hazreti duaların
Eklenesi hasretine vuku bulan öksüz varlığın
Ne acıyan iken soluduğum
Artık açmadığım kalbim
Biteviye kabrimde solduğum

Yitimler ve inen tüm hatimler
Ne medrese ne külliye yeter
Renkler
Alabildiğine derbeder
Huysuz olsam ne ki sökülesi dikilesi tüm düğmeler
Yamalı ruhun
Yamalı seccademin huzurunda huzur bulduğum
Ne kisvesi beşerin
Ne de küspesi bahşedilen yalan ve zanların

Bir tutkudur ki benimki
Ufkunda hizaladığı
Göğün berrak kanalı
Duaların emsalsiz vakur çağrısı
Dinmezken de yüreğin ağrısı

Bir metafor misali diktiğim sayfaya
Bir algoritma ise kalem savrulduğu hizaya
Bir kelam ki susmayan
Bir nabız ki atmamasını dilediğim
Çarpıntısı dinmeyen rüzgârın
B/atıl sitemi münafık beşerin
Bir kıyım ki dirilesi
Bir kıyama durulası
Dilimlenmiş yüreğin sadakası
Fermana benzer şiirlerim
Ne firari ne esareti dilediğim
Mademki hür doğdum
Hür de yaşamalıyım
Bir nebze de olsa hakkımı helal etmediğim

Kekremsi değildir düşlerim
Hiç olmadığım kadar gerçek ve gerçekçiyim
Asaletim atadan
Nezaketim yadigâr anadan
Muallime kimliğimse dolunayım
Yılların muallimi bir babadır ki geçilmez cakamdan

Bahar misliyle hazan
Sefasını süremediğim şu mabedim
Adeta kazılası mezarım
Gönlün sükûtu ki ansızın sonlanan
Renklerin müdavimi bir gül olsam ne ki
Döktüğüm yapraklarım kaynakçam
Ve kuru toprağım
Ve derin köküm
Mealimse insan sadece insan

Haizi olduğumsa o tek kum zerresi
İnşa ettiğim tüm kumdan kaleler yıkılası akla zarar ziyan
Bir delişmen rüzgâr iken coğrafyam
İçine esilesi pusulam ibresi sadece Mevla’m
Katıksız hazım değil katıksız hüsranım
Haz dediğin ne ki şu metruk cihan
Az sonra da üflenecek sur bilinmeze kim ise getiren galeyan
Aşkın hürmeti
Yeter ki tahakkuk edilsin İlahi Katında Rabbin Dergâhı
Yeter ki çağırsın beni usumdan

Göç edeyim
Sürünmektense sürüleyim çöllere
Kat çıktığım her basamak götürürken beni anamın kabrine
Aç koynunu ben geldim, dercesine
Sığarız elbet yan yana
Varsın kalsın lanet dünyanın sana haram iken serveti
Buzağı misali semirmiş zalimin tayfası
Ölümden beter etti beni
Koynumdaki yılanın o pis zehri
Sokacaktır elbet zamanı geldiğinde seni ve ahvalini
Tüten ocağım sönmeden
Kıyamet kopmadan
Garb âleminde feryat figan
Şanımla şerefimle yaşadığım kadar ölmeyeceğim
Ne malum, söyle zalimin nefsine tapan
Şu bitimsiz haset ve ihanet kokan nefesine
Asla olmadığım kadar yakın ve tamah etmediğime
Şahittir melekler ve yüce Yaratan