3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
103
Okunma
Resmine bakınca
Kalbimde pas tutmuş bir bıçak,
Gözümde yaşların arasında
Boğulan bir şehir gibi
Kaybolup gidiyorum…
Titreyen ellerim,
Kırık bir dal gibi
Bırakamıyor resmini…
Gülüşüm,
Zamanın donduğu
bir camın arkasında,
Saklı kalmış orada…
“Biz” bir enkaz şimdi,
Ben altında kalmışım…
Her karede sözler,
Göğsüme gömülmüş
taşlar gibi susmuş,
O anda kilitli kalmış…
Hani demiştin ya;
“Bir gün bu resme bakınca
Keşke diyeceksin…”
Ben şimdi
Kendi içimde yankılanan
Bir “keşke”ye dönüştüm…
Şimdi anlıyorum…
Sensiz ben,
Yarım bırakılmış
bir cümleymişim,
Tek başına anlamı olmayan…
Hayallerimi,
Avuçlarımdan kayan
kum gibi
Kendi ellerimle
Kaybetmişim…
© Fatih bilen telif hakkı saklıdır
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.