Adınla başlayan bir evren ile başlıyorum
Bir sessizlik var şimdi seninle anlam buldu
Gökyüzü ilk defa benim gibi nefes aldı
Zaman adını duyunca nabzımdan geri çekildi
Bilir sensiz bir saniye bile yaşamak istemem
Ben seni yaratıldığım ilk anda sevmişim
Kalbimin kaleminden düşen ilk kelime sensin

Küllerimden geçmişimden hiç değil
Senin bakışından gülüşünden öğrendim yanmayı
Su bile toprak bile senin adını taşırken ürperdi
Benim ellerim sana dokunmayı bekleyen bir inançtır
Ve her nefes senden uzaksa inan bende eksik kalır
Ben ilk defa bir sonsuzlukta buldum kendimi
Yani "SENDE" sen konuşunca rüzgâr yön değiştirir
Sen susunca gönlümde evren yerinden çözülür

Ben bütün hayatımı sana emanet ettim ölümsüz
Biliyorum ne zamana aitim ne dünyaya
Ne kelimelere… sadece sana
Bu kainatta öğrendiğim tek gerçek şu
Sen varsan her şey seninle anlamlı
Ve senin yokluğunda ben
Adını unutan bir çocuk gibi eksik olur
Yolumu bulamam

Senden doğan sessizlikle rüzgar yeniden yazıldı
Seni düşündüğümde zaman geri çekilir ırmak gibi
Yeryüzü susar gök eğilir kalbimin üstüne
Küllerden doğan bir isimsin adın yanar sessizlikte
Ve ben ateşi suya karıştıran o çılgın ellerimle
Bir mucizeyi yeniden yazarım — senin varlığını
Bir nefes alsam gör işte gökyüzü yer değiştirir
Gölgen düşer omzuma dünya yerinden çözülür
Bir bakışın dokunsa içime kalbim yankılanır
Sana yürümek bile dua gibi avuç dolusu
Benim yollarım senin ayak sesinle başlar
Toprak bile adını taşır bulutlara sesini duyar

Söz söylemeye korkarım — çünkü her hece
Gecenin kalbini ellerimde sevdanla kırar
Güneş sessizlikte doğmayı öğrenmiştir
Ay senin gözlerinde yönünü kaybeder
Karanlık bile varlığına inan sessizce dua eder
Çünkü ışık dediğin gözlerinle sende doğar
Ben kelimelere hükmetmem kelimeler sende başlar
Bilemezsin kelimeler bana sadece senden bahseder
Her cümlede bir dua her harf bir papatya oldu
Hiçbir dil duramaz karşımda ben sadece kalemime emrettim
Senin adını yazdı kâğıda altın harfler ile

Bu rüya olmayacak bu evrenin kalbinde
Çığlıklarla yankılanan bir “SEN” yankısı
Yıldızlar bile susar senin konuştuğun yerde
Zamanın damarlarında dolaşır adın bende
Ve ben her nabzımda senin sesini duyarım
Bir gün her şey susarsa —
Dağlar, rüzgâr, denizler bile,
Bil ki dünya sadece senin adını anmak için durmuştur
Çünkü ben ilk defa insanca
Senin nefesinde nefes olmayı öğrendim...

Erhan Çuhadar