BİZDEN Mİ GEÇTİN?

Ahh ahh!
Bugün yarın, ha şimdi diyerek..
Tükettik koca bi ömrü.
Hani okullar tatil olunca gelirdin ya..
O son zil çaldığında herkese tatil başlardı, bana da aşk.
Heyecanla beklerdim yollarda..
İşte o an, nede zalim olurdu zaman..
Gözüm saate, saatte takılıp kalırdı sanki yerine...
Ahada minibüs, minibüs göründü minibüs..
Şöyle bi düzeltirdim saçlarımı..
Tam kapının açılacağı karşıya geçer,
İlk beni gör isterdim.
Herkesin içinde nasılda kucaklardım seni hayellerimde..
Olsun be gönül toprağım sarılamazsakda...
El ele tutuşamasakta, gözlerin değerdi ya gözlerime..
Ardında yürürdüm gölgenle yanyana..
Elimi atardım omuzlarına..
Rüzgarda savrulan saçların yanaklarımda
Ve ruhuma doluşan kokunla...

Haberin var mı gönül toprağım?
Kaç zil çaldı, kaç yaz geçti.
Kaç kez bekledim o yollarda..
Halada ordayım orada.
Artık izler bile silindi yollarda..
Omzuna elimi attığım gölgen de yok, savrulan saçlarında.
Biliyor musun? Karlar yağdı başıma..
Her bir teli ak şimdi.
Bil istedim bil.
Olurda görünce tanımazsın diye.
Beyazları seviyorum, onlar senden hediye..
Her baktığında aynaya, seni hatırlatıyor diye.
Çok acı olmaya başladı bu yazlar
Ne kalbim, nede gözlerim dinliyor beni.
Bir sızlıyor ki ... bilemezsin.
Bırakıp gideceğim kendimi.
Gitmek değil de ..
Ya sen gelirde göremezsen beni..
Kaç minibüs geldi geçti.
Kimleeerrr, kimler gelip, kimler geçti...
Ya ben kör oldum, görmüyorum seni...
Yada sen gelmekten mi?...
Yoksa, yoksa bizden mi geçtin?
#ŞenolKöksal150326