Bir zamanlar herkesi kendim gibi sanıyordum herkesin
ayrı bir dünya olduğunu fark ettikten sonra herkesi kendi
haline bıraktım

İnsanları inançlı gördüm fakat sadece sözdeydi öz ise
bom boş bir çölü andırmaktaydı

İnsanların sözde inandıklarını imtihan için başa gelen
olaylarda öğrendim asla ve asla kimse dediğinden
tekmiyordu
yani herkes hükümdardı ve bu sayede onların ölü
olduklarını yıllarca bile bile içlerinde yaşamak
zorunda kaldım bu hal ise bana tam bir cehennemdi

benim için asla ve asla başka cehennem olmayacaktır
ben burada yaşadım ve hala yaşamaktayım ve Allah-ın
dilemesi ile bu cehennem sona erecektir işte o vakitte
ben sınavımı başarı ile geçmiş olacağımdır

herkes bu kıldan köprüden geçecektir asla ve asla acıma ve
af yoktur acıyan sun ki acınacak hale düşermiş insanlara
ise Allah acıdığında azdıklarını gördüm
Onu tanımadıklarını Onu saymadıklarını gördüm ve işte
bu sebepten onlara kendini hatırlatacaktır onlarda hatırlamak
zorunda kalacaktır
kendilerinin bir hiç olduğunu bileceklerdir işte bir olan
budur sizler neyin peşindesiniz anlamış da değilim

sizler neye ve niçin inandığınızı dahi bilmemektesinizdir
bu yüzden sizlerle bir arada olmam imkansızdır asla
olamaz ve olmayacaktır

İlyas Ateş