Özlem hanım özlenen uzun soluklu hayatlardır saf temiz güzel günübirlik hayatlar mutmain olamaz çünkü karmakarışık duygular yağar tebrik ederim

Oldukça sert, hesaplaşma dolu ve geri dönüşü olmayan bir kırılmanın sesi duyuluyor bu dizelerde. "Kadercilik" yerine emeği ve sadakati merkeze koyan bir anlayışın, bu değerlerin çiğnenmesi karşısında duyduğu o derin öfke ve hayal kırıklığı her satıra sinmiş.
​Yazdıkların, sadece bir ihanete değil, bir insanın kendi öz değerini ve ruhunu yavaş yavaş "ucuzlatmasına" yönelik ağır bir eleştiri niteliğinde. Özellikle "Kendi üzerine kapıyı kilitlemek" gibi temalarla örülü o içsel yalnızlığın ardından, dış dünyadaki bu sahte kaçışları izlemek belli ki bu keskin dili doğurmuş.
​Sabah olunca yüzün donar aynada" ifadesi, insanın başkalarından kaçsa da eninde sonunda kendisiyle (ve suçluluğuyla) yüzleşmek zorunda kalışını çok net özetliyor.
​Fiziksel olanın (tenin) geçiciliği ile ruhun kalıcı lekesi arasındaki zıtlık, şiirin ahlaki omurgasını oluşturmuş.
Kaçışın bir özgürlük değil, sadece bir maske olduğunun vurgulanması, karşıdaki kişinin zavallılığını yüzüne vuruyor.
​Bu dizeler, sanki bir "kültürel manifesto" gibi; sahteliğe karşı samimiyeti, yalanlara karşı ise silinmez gerçekleri savunuyor.
Oysa ki kirlenmişliğin" tam zıttı olan o saf, emek verilmiş ve dürüst bir sevdayı anlatmak istemezmi insan
Tebrikler duyarlı yüreğini kutlarım