anlamıyorum
kimsede anlatmasın zaten
ki insanlar
sevdiklerine çiçeğim gülüm diyor
sonrada ya solduruyor, koparıyor yada kurumaya terkediyor
ne anlamsız bir süreç bu sevgi denen
seven sevdiğine gülüm diyorken
en çokta onu tutup koparıyor köklerinden
sahi...
neden papatya yapraklarını yolmakta
seviyor sevmiyor ikileminde kalacaktı madem
neden sevdim diyor
yoksa insan sevgiylemi avunmakta

ben...
ben mi
ne sevmesini bilirim nede gülü çiçeği koparmasını
papatya fallarınada inanmam
bilmem fal bedeva kahvesi kaç kuruş fallarada
bal tutarmışsa insanı
aşkta insanı öyle tutmalı
ve sürmeli bir ömür
sarmaşık gibi
ben
bi karanlık bilirim
kaderine yazılı zindan yaşayan
aysız yıldızsız geceyide
güneşsiz gündüzler bilirim
bir tek insanı bimem
varmı yokmu diye yüreği
varsa neden hep bir muammada ömür göçeği

ben
okuma yazma bilmem oysaki
hangi okul hangi universite
hangi sırada çürütmüşüm kendimi
onuda unuttum çoktan
unuttum insan insandan gideli

ben ölmeyi bilirim
birde ölmeyi

ötesi hep kuruntu
sevgi mi
aşk mı
demeyin bana
siz değilmisiniz hem çiçeğim gülüm deyip
bütün çiçekleri solduran
koparıp kurutan
o yüzden bu yalan dünyada
o düşlediğiniz tüm gerçek sandıklarınızın hepsi
bir avuntu
kendinizi kandırmayı bırakın
gülüm deyipte gülleri çiçekleri yolmayın
soldurmayın

şimdi soruyorum
insan insanda kendini kaybedeli

var mı bu dünyada sevgi..



Kerem...