Yasemin Kokulu Bir Hayal

Ben en çok gülleri severim,
Bir de papatyaları…
Belki bu yüzden
Hep bir ev hayal ederim.

Bir sahil kasabasında olsun evim,
Denizin tuzu karışsın rüzgâra,
Pencerelerimi açtığımda
Dalga sesleri dolsun içeri.

Bahçesinde rengarenk güller açsın,
Papatyalar güneşi selamlasın
Begonviller sarsın duvarlarını,
Mor ve pembe renkleriyle

Bir yaz akşamı gibi dursun kapımda.
Bir köşede yasemin olsun…
Gece olunca kokusu
Buram buram yayılıversin bahçeye.

Bir an durup derin bir nefes alayım,
O koku ruhumun derinliklerine işlesin.
Narenciye ağaçları olsun,
Portakal çiçekleri baharı müjdelesin,
Limonun dalları rüzgârla fısıldaşsın.

Kocaman bir verandası olsun o evin,
Yaz akşamlarında oturabileceğimiz…
Bir köşesinde salıncağımız dursun,
Usul usul sallanırken başım göğsünde
Gökyüzünü izleyebileceğimiz.

Yıldızlar çoğalsın gecenin içinde,
Ayın şavkı denizin üstüne düşsün.
Uzakta yakamozlar parıldasın
Sanki deniz
Kendi yıldızlarını saklıyormuş gibi.

Bir köşede semaver kaynasın,
Çayın buğusu geceye karışsın.
Sohbetler uzasın, verandada
Eski anılar sessizce aramıza otursun.

Sabah olduğunda
Balkona çıktığımda
İlk duyduğum şey
Kuşların cıvıltısı olsun.

Hatta bir kedi dolaşsın bahçede,
Güneşin ilk ışığında
Duvarın üstünde gerinsin.
Sessiz sabahın içinde
Hayat yavaşça başlasın.

Biraz ileride küçük bir masa olsun,
Üzerinde iki fincan kahve…
Birinde benim sıcaklığım,
Birinde senin ellerinin izi.
Akşamları gün batarken
Gökyüzü turuncuya dönerken
Sessizce birbirimize bakalım.

Hiç konuşmasak bile
Kalplerimiz konuşsun.
Mutluluk işte bu
Büyük şehirlerin gürültüsünde değil,
Bir dalga sesinde,
Bir yasemin kokusunda
Saklıymış meğer.

Benim hayalim işte bu:
Güllerle, papatyalarla dolu
Küçük bir sahil evi…
İçinde huzur olan
Kocaman bir dünya.

Belki bir gün o ev gerçekten olur…
Belki de sadece
Bir düş olarak kalır.
Ama ne fark eder ki,
Ben o verandada
Çoktan senin omzuna yaslandım
Hayallerimin içinde.