2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
138
Okunma
Gün geçtikçe daha çok kırılıyor içim
Gün geçtikçe daha çok tutuluyor nefesim
İçimde bir şeyler kopup gidiyor
Adını koyamadığım bir boşluk gibi seninle
Bir zamanlar içimde bir bahar vardı
Seninle açan çiçekler ağlasa da kokardı
Şimdi deli rüzgârlar bile yorgun
Şimdi her şey biraz suskun
Her gün acımı yokluyorum içimde
Zaman onu da sen gibi siliyor kalbimde
Bir iz kalıyor yine de derimde
Adın gibi, geçmeyen bir yerimde
Bir bakışın yeterdi eskiden
Dünyayı sustururdu içimde
Şimdi aynı gökyüzüne bakıyorum
Ama sen yoksun hiçbir yerinde
Gün geçtikçe daha çok kırılıyor içim
Kırıldıkça daha çok soğuyor kalbim
Bu gurur fazla evet ikimize
Vedalar kapıda diz çökelim bence
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz