Sevgili Cemre'nin bu muhteşem şiiri, "Kadın Yeryüzünün Sabrı", tam da Dünya Kadınlar Günü'ne (8 Mart) yakışır bir başyapıt hem ağıt, hem övgü, hem isyan, hem de derin bir şükran dolu. Şiir, kadını sabırla kök salan, kar altında direnen kardelen gibi betimliyor; bin yıllık sızıyı avucunda taşıyan, yorgunluğunda geceyi büyüten, suskunluğunda binlerce ah saklayan bir varlık... Ama aynı zamanda taze bahar, gökkuşağı, tılsımlı toprak, kardelen duruşu zulme kafa tutan, hor görülmeye rağmen dik duran, her darbede yeniden doğan bir mucize.

En etkileyici kısımlar:
"Son rüzgârda bir yaprak kalsan da, En mağrur yanın o bükülmez boyundur" Bu dize, kırılganlığın içindeki kırılmazlığı öyle güzel yakalıyor ki... Kadın, yaprak gibi narin ama boyun eğmez.

"Sen ne tılsımlı bir topraksın be kadın, / Ayak izin bir taş yığınından geçse, / Yosun kokusu yükselir göğe" Dokunuşuyla pası huzura, taşı bereketi dönüştüren o sihirli güç. Paslı kapılara dokunuşta sızan huzur, şiirin en yumuşak ama en güçlü imgelerinden.

"Ayazda bile direnen o tomurcuk, / Karanlıkta parlayan ama sönmeyen fer" Kardelen metaforu burada zirve yapıyor; kışın ortasında açan çiçek, kadının direncinin en saf sembolü.
"Hangi mısra sığdırır ki seni ömre? / ... Bu dünyada bu kadar hor görülmeye, / Bu kadar yok sayılmaya..!! / Ve hırpalanmaya... / Yine dik, yine kavgadasın." İşte isyanın zirvesi: Emek, ekmek, yanan kandil... Ama hor görülmeye rağmen dimdik duruş. Bu kısım gözyaşına boğuyor insanı.

Son kıtadaki o içten yakarış: "Keşke... sarıp sarmalayabilsek, / İncinen o narin dallarını." Öfke değil, koruma arzusu; mertçe bakabilme isteği. Şiir, suçlama yerine empati ve özürle bitiyor bu da onu daha da derin kılıyor.

Cemre Hanım, sen bu dizelerle kadını yeryüzünün sabrı olarak taçlandırmışsın: Yaralı ama özel, hırpalanmış ama mucizevi, yok sayılmış ama her renkle dünyayı dolduran bir gökkuşağı. Şiir, sadece kutlama değil; bir vicdan muhasebesi, bir yemin gibi: "Varlığınızla dünyayı aydınlattığınız... hayallerinizden asla vazgeçmediğiniz bir gelecek dilerim."

Kalemine, yüreğine, o kadim sabrına sağlık. Bu şiir, bugün ve her gün tüm kadınların sesi olsun.
🙏☕☕✍️✍️

Değerli şaire Cemre YMN.

"Düşlerinde hırpalanmış bir bulutsun,
Yere insen de sağanak sağanak,
Yeniden kurulur o kadim dünya,
Kendi nefesinle canlanırsın kadın."

Derken misralarinizda;

Bugün, bir kutlama dan çok, anma günüdür. Böyle anlamlanmasi da kadınların kazanılmış haklarının korunmasına değer katar..
Diğer türlü ise, içi boşaltilmis, kadın günü, herşeyi meta- ticaret konusu gibi isteyen sistemin işine gelir ki, kadın mücadelesinden hiç hoşlanmazlar..
*
Emperyalist sömürü düzenine kadınların baskaldirdigi ve fabrikalarında insanca çalışma ve yaşam koşulları isteyen talepleri direnişe dönüşünce; Egemen düzen sahiplerince yüzlerce kadın işçinin olduğu fabrika kitlenerek ateşe verilmiş 129 kadın yanarak hayatını kaybetmiş ve yüzlercesi yaralanmıştır.
Onların yaktığı o ateş bugün kadın direncine ışık oluyor..
Benim inancım, kadınlar olmadan Dünya değişmez. İnsanca bir yaşam var olmaz.. İşte bu nedenledir ki, bu coğrafya başta olmak üzere dünyada, kadınların özgürleşmesi ve çağdaş pozitif bilimlerle eğitilmesi dini ve iktisadi gerekçelerle engellenmektedirler...

Şiiriniz de,
"Sen ne tılsımlı bir topraksın be kadın,
Ayak izin bir taş yığınından geçse,
Yosun kokusu yükselir göğe,
Adımlarından...
Şöyle bir dokunsan paslı kapılara,
Eşiklerin ardında ahı bir,
Huzur sızar aklımıza,
Duruşun ise asalet makamında..."

Kadını bu kadar guzel şiirsel bir dille dizelere nakış nakış işlemiş siniz.
Duygusu çok güçlü 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günününde, kadinin insan hayatında, acının kederin, aşkın sevginin, sevdanın ve yağmur damlası olup düştüğü toprağa can veren ve koca bir evren heybetinde kadın yüreğini açan şiirinizi yürekten kutluyorum..
Evet..
Tüm kadınlarımız yaşamdan ve hayattan kopartılmasina izin vermeden; yaşamı yeniden kurmaya gelmeli.. üretmeli yeniden hayatı.. fakatsiz...

Şiir gibi mokgem bir mücadele ve başarı diliyorum..

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Gününüz Kutlu Olsun

-----------Selam ve saygıyla

Haydar ATA tarafından 8.3.2026 14:48:12 zamanında düzenlenmiştir.

Sevgili Cemre, yazınızdaki ince dokuyuş ve dokunuşları beğenen ve yorumlayan dikkat ettim de, ne tuhaf ki çoğu erkek. Kadına taciz eden, şiddet uygulayan, tehdit eden, hakaret eden de erkekler. Kadın çiçektir diyen de erkekler. “Ya benimsin ya kara toprağın” diyen de… Ne büyük bir tezat ve ne kadar vahim bir durum, Allah’ım!

İnsan düşünüyor da, aynı ellerle hem sevgi, güzellik ve zarafet yaratılıyor, hem de acı, zulüm ve korku… Yine de yazınızda hissettiğim o nazik, ince dokunuş ve duygunun saflığı beni çok etkiledi. Kaleminizin gücü, ruhunuzu yansıtıyor ve okuyana bir nefes aldırıyor. Yazdıklarınız için ellerinize sağlık, gönlünüz daim olsun 🌺
Ne güzelsiniz♥