Damarlar yürüyüp
Gidiyor gürültüsüz
Sessiz bir nehir ve incecik

Dereler, çaylar, ırmaklar
Haykırıyor
Biz buradayız diyerek sonsuz akışta

Yeraltı suları köklere sakince hayat taşıyor
Zahmetten rahmete sızıyor

En büyük dertlerde derman ferahlık veriyor
Karanlıktan aydınlığa doğru ışık süzülüyor
Borçlu alacaklı hesap derdi yok
Minnet altında ezmiyor
Vermek için vermiyor
Bir kralın ihsanı değil
Bir sevgilinin hediyesi gibi naifçe
Kulunu özgürleştiriyor
Kul ile arasındaki perdeyi aralıyor
Muhabbet koyuyor
Karanfil kokusu letafet
Gizli ve derinden yayılıyor
Zarif bakışı ile cemalini hatırlatıyor
Kalbin aynasını
Çiçekte, tebessümde ayette fark ettiriyor
Pudra pembesi
Uçuk ebruli
Çok soft bir doku letafeti


En güzel ve en zarif şekilde lütfedip sunuyor
Görünmez bir iğne
Ruhun nakışları üzerine işliyor
İnci gibi dokunuşları
Yüzüne vurmuyor yaptığı iyiliği
Ayna oluyor
Lekeyi ışığıyla siliyor
Bizi kendimizle barıştırıyor
Duyuyor ve hissediyor
Kulunun kulluğunu ince ince süzüyor
En ince niyetleri
En gizli iç çekişleri ayıklıyor.