5
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
155
Okunma
FERYADIM SAHİPSİZ
İyiyim... dedikçe bin defa öldüm,
Kağıdı yaktığın yazı benim.
Kendi ellerimle kalbimi gömdüm,
Duyulmaz feryadım, bilinmez ferim.
Gülüşüm, uçurum sönen bir kandil,
Gören bahar sanır, bense kıştayım.
Bakışın daldığı hakikat değil,
Munzur’un dağında yosun taş benim
Dilim sussa bile çığlık yükselir,
Bağırdım çağırdım, duyan olmadı.
Gönül gözü körse sözler eksilir,
Feryadım sahipsiz boşlukta kaldı.
Yüreğim yanarda tütmez dumanı,
Dertlerim satırda umut kaybolur.
Geçip gider ömrün zalim zamanı,
Zirve ayazında ruhum savrulur.
Yüklenmiş kervanı bağrım eski han,
Susturdum dedikçe içim kan ağlar.
Gözümün içine bakmadın bir an,
Görmedin hüzünü matemi dağlar.
Dört yanımı göremem, yollar kapalı,
Tebessümdür maskem, keder yoldaşım.
İçimde amansız bir boran kaplı,
Dinmedi fırtınam, bitmedi kışım.
Gidiyorum sessizce, en derinden yar,
Yıldızım ağlarken güldü desinler.
Kızıl Pınar şahit, kalbimde ahım var,
Gözümdeki yaşlar ırmak bilsinler.
MADU BELLAA
06.03.2026
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.