2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
122
Okunma
Sensizliğe Alışmak
Sevgilim, gözlerimin içine bak
ve sus… konuşma.
Sadece sarıl,
bedeninin sıcaklığını bırak üzerimde.
Sensiz çok üşüdüm.
Tek başıma çok uyudum.
Karanlıkta oturdum.
Her gece soğuk duvarlarla dertleştim.
Üstüme başıma sinmiş nikotin kokusu,
bir karış uzamış sakalım,
yıllara karışmış eskimiş giysilerim…
Her şey gibi gecenin saçları da
Senden bir hatıra kaldı.
Odamın loş ışığı gibi
gecenin karanlığına karışır sessizliğim.
Belki sana söyleyemedim
ama seni çok özledim.
Bensiz neredeydin?
Ben burada kaldım…
aynı odada, aynı karanlık , aynı özlem,
bir umut bekleyişte.
Selam söyledim turnalara
Bir haber bekliyorum uzaklardan.
Gel artık, gel yürek yangınım…
Yoksa bir gün
ben de alışacağım sensizliğe.
Eyyüp Balta
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz