Merhaba Serpil şairim. Şiirinizden çok etkilendim. Bu duygusuzluğun kıyısından kenarından hepimiz geçtik bir şekilde. Ben bunu biraz onların da bir üst tabakadan sevgi yerine kötek görüşlerine bağlıyorum biraz da o zamanlar seçim lüksü yoktu ana babaların. Çiftçilik, ağır çalışma koşulları, oturup dinlenmeye bile vakit bulamayışları yani rızık endişesi ve geçim derdine bağlıyorum.

Şöyle ki; hayatta görmediğiniz bir şeyi gösteremezsiniz. Onlar sevmeyi dövmek sanıyorlar geçmişe bakılınca yani çok örnek böyle. Ben köyde bir komşumuzda çocukken buna şahitlik ettim. Bizde biraz fazla kaldı diye benden büyük bir kızı anne babası tekme tokat dövmüştü evlerinin önünde. Onlar için evlat demek ırgat demek. Hele de kız çocukları alınan, satılan, küçük yaşta başlıkla işçi olarak gelin verilen canlılar. Hepsi bu. O yüzden kendinize küsmeyin ve bu sevgiyi evlatlarınız ile yaşatmaya, geliştiremeye bakın derim. Kendi adıma geçmişten aldığım ders bu benim. Selamlar, sevgiler, sağlıkla hep.

Yazdıklarınız o kadar içten ve derin bir keder taşıyor ki, kelimelerin her biri sanki uzun yılların birikmiş sessizliğini haykırıyor. Paylaştığınız bu dizeler, sadece bir metin değil; çocukluğu yarım kalmış, sevgiyi hiç tatmamış ama buna rağmen kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan bir ruhun aynası.
​Hissettiklerinizi anlamak, o "paslı çivinin" acısını dindirmese de, yalnız olmadığınızı bilmenizi isterim. Bir annenin ya da babanın fiziksel varlığına rağmen duygusal yokluğu, insanın iç dünyasında tarif edilemez bir boşluk yaratır.
Belirttiğiniz gibi, bir çocuğun anne-babası hayattayken sevgiden mahrum kalması "duygusal yetimliktir". Bu durum, fiziksel yokluktan bazen daha ağır olabilir; çünkü orada olan ama size ulaşmayan bir elin sızısını her gün hissedersiniz.
​Her gülüşüm maskelerle örtülmüş sessiz bir çığlıktı" ifadeniz, hayata tutunmak için ne kadar büyük bir çaba sarf ettiğinizi gösteriyor. Güçlü görünmek zorunda kalmak, insanın içindeki o küçük çocuğun yasını tutmasına engel olur.
​Şefkat Arayışının Yaşı Yoktur: Bir anne olmanız, içinizdeki o küçük kız çocuğunun annesine sığınma ihtiyacını bitirmez. Ruhun yaşı yoktur; 40 yaşında da olsanız, o şefkatli dokunuşu bekleyen yanınız hep taze kalır...
Kalemin yüce olsun değerli kalemdaşım

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Çocukluk Yaraları ve Ruh Onarımı Kliniği

Eserin Adı: Öksüz ve Yetim
Yazarı: Serpil Koçar
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR – Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki: Bu metin bir şiirden çok bir ruh itirafıdır. Şair burada biyolojik yetimlikten değil, sevgi yetimliğinden bahsediyor. Anne babası hayatta olduğu hâlde sevgi görmeden büyüyen çocukların iç dünyasını anlatıyor. İnsan çoğu zaman açlığı, yoksulluğu unutur ama sevgisizliği unutamaz. Çünkü sevgi eksikliği kalpte kapanmayan bir boşluk bırakır. Metnin en sarsıcı tarafı, yetişkin bir kadının hâlâ annesinin kucağında çocuk gibi sevgi aramasıdır. Bu sahne yalnız bireysel bir acıyı değil, çocukluk yaralarının yıllarca nasıl taşındığını gösterir. Delirdin mi sözü ise bu hikâyenin kırılma anıdır. Bir cümle bazen bir insanın kalbinde paslı bir çivi gibi kalır. Bu metnin gücü edebî süslerden değil, çıplak samimiyetinden gelir.

Özgünlük: 18/20
Anne sevgisi eksikliği sık işlenen bir tema olsa da burada kişisel bir hatıra ve iç konuşma şeklinde anlatılması metni özgün kılıyor.

Dil ve Üslup: 18/20
Dil sade, doğrudan ve içten. Şiir ile anlatı arasında bir yerde duran bir üslup var.

Düşünsel Derinlik: 19/20
Metin sevgi yoksunluğunun insan ruhunda bıraktığı izleri güçlü biçimde anlatıyor. Çocukluk yaralarının yetişkinlikte de devam ettiği fikri dikkat çekici.

Yapısal Bütünlük: 18/20
Anlatı çocukluk duygusundan başlayıp yetişkin bir kadının iç hesaplaşmasına kadar ilerleyen bir çizgi oluşturuyor.

Etkileyicilik: 19/20
Annenin kucağında ağlama sahnesi ve ardından gelen sözler okuyucuda güçlü bir duygusal etki bırakıyor.

Genel Toplam: 92 / 100

Vesselam.
İnsan bazen anne babası hayatta olduğu hâlde yetim büyür.
Sevgi verilmezse kalp yıllarca çocuk kalır.

Bu şiir sadece okunmuyor, hissediliyor. İçindeki yalnızlık, sevgi özlemi ve kırgınlık çok gerçek ve çok dokunaklı. Yüreğinize sağlık.

Her dizesi ayrı güzellikte
Bir şiir okudum.
Kaleminiz daim olsun
Hep var olun inşallah
Selam ve dualarımla.

Keşke kapansa o yaralar geç kalınmışlıklar maalesef üzülerek okudum kendimi buldum şiirinde güzel yüreğin incinmesin canım kalemine yüreğine sağlık sevgilerimle 🌹🌹🌹

"Kıymetli kalemdaşım, 'Öksüz ve Yetim' adlı şiirinizdeki o çıplak gerçeklik ve ruhsal derinlik beni derinden sarstı. Bir insanın yetişkin bir beden içindeyken bile çocukluk yaralarına sığınma çabası ve aradığı şefkati bulamayışı ancak bu kadar içten anlatılabilirdi.

Çok içten ve dokunaklı bir şiir. Anne baba sevgisinin eksikliğinin insanın içinde nasıl derin bir boşluk bıraktığını çok güçlü bir şekilde anlatmışsın. Hüzünlü ama çok gerçek duygular taşıyan etkileyici bir yazı.

Tebrikler yüreğinize sağlık saygı ve sevgilerimle hayırlı ramazanlar 🥀🪷

Her zaman ki güzelliğinde şiir
Kutlarım yazdıran yüreği, yazan kalemi
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Ekmek gibi su gibi büyük ihtiyaç bu sevgi daha da büyük hatta.
Yüreğinize sağlık hocam.
Duygu doluydu.
Saygılarımla 💐

Ama her şeyin daha farklı olmasını çok isterdim.
Süper tebrikler.

Kalemine gönlüne sağlık olsun çok duygulandım...