2
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
173
Okunma
Kalemi kırdım bu gece.
Mürekkep değil akan,
bir memleketin susturulmuş çığlığıydı.
Duvarlar rutubet kokuyor,
sokaklar kurşun sesi.
Adalet dedikleri şey
bir kapının ardında zincirli.
Bugün bir öğretmen düştü toprağa…
Elinde tebeşir vardı,
cebinde yarın.
Bir çocuğun adını yazacaktı tahtaya,
bir ülkenin umudunu anlatacaktı belki.
Ama karanlık hızlıydı,
kurşun daha hızlı.
Şimdi bir sınıfta
sıralar boş bakıyor kapıya.
Bir çocuk
“Öğretmenim” diyecek kimseyi bulamıyor.
Kalemi kırdım bu gece.
Çünkü bazı şiirler yazılınca değil
susulunca bağırır.
Ama şunu bilin:
Toprak hafızadır.
Bir öğretmenin kanı düştüyse oraya
bir gün mutlaka
isyan büyür o yerden.
Ve bir çocuk çıkar
tebeşiri eline alır
ve tahtaya kocaman yazar:
“Bu memleket
karanlığa teslim olmayacak.”
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz