Elli dört yılıdır, beş mayıs gece,
Haneye doğandır Lütfü Hocamız.
İlçesi Tercan’dır, Köyü Küllüce.
Dünyaya revandır Lütfü Hocamız.

İnsana sevdalı, yurduna meftun,
Tarihini sever, bayrağa tutkun…
Saltuklu çiçeği bir Mama Hatun;
Hayrandır, yarandır Lütfü Hocamız.

Gün gelir rızkının düşer ardına.
Okuyup ta hizmet eder yurduna.
Güler sevincine, sızlar derdine,
Figandır, şükrandır Lütfü Hocamız.

Gurbeti kendine bir mekân tuttu.
İçinde yürüyen sonsuz umuttu.
Kaldığı şehirden elbet hoşnuttu.
Hicrandır, imkândır Lütfü hocamız.

Yürek terazisi doğrudan şaşmaz.
Sözü açık söyler, kenar dolaşmaz.
İtidal üzere sınırı aşmaz.
İzandır, vicdandır Lütfü Hocamız.

Menziline gider er oğlu erle.
Yolunu ayırır kötüyle, şerle.
Mücadele eder azgın beşerle.
Borandır, ihsandır Lütfü Hocamız.

Kavlinin eridir dilde bırakmaz.
Sözünü net söyler halde bırakmaz.
Sonuna dek gider yolda bırakmaz.
Civandır, merdandır Lütfü Hocamız.

Haksızlığa asla tahammül etmez.
Güçlüymüş, zayıfmış; hakça fark etmez.
Adalet yönünü kati kaybetmez.
İmandır, mizandır Lütfü hocamız.

İkramı içtendir, gönlü cömerttir.
Dostuna can verir, düşmana merttir.
Kavil bilmeyene sözleri serttir.
Volkandır, coşandır Lütfü Hocamız.

Hak’tır, marifettir yönü cephesi.
Dostu, akrabası, eş, ailesi;
Dara düşmesindir bütün gayesi,
Mihmandır, limandır Lütfü Hocamız.

Vefayla birleşir tevazu, vakur,
Çok ince düşünür, eler sık dokur.
Kitaplığı zengin geleni okur,
Burhandır, ummandır Lütfü Hocamız.

Canlara dokunan öğretmendir o,
Yazardır, şairdir üretkendir o,
Her ne söyler ise yürektendir o,
Lisandır, irfandır Lütfü Hocamız.
Kenan DEMİREL