Bana Emanet Edilmiş Aşk

O gün yıkıldığın yerde
Ben yoktum.
Ama kader
Sessizce yolumuzu örüyormuş.

Sen acıyla yoğrulurken
Kalbin büyümüş.
Sevmenin ne demek olduğunu
Daha derinden öğrenmişsin.

İhanet seni kirletmemiş,
Aksine olgunlaştırmış.
Kime kalbini vereceğini
Daha iyi seçer olmuşsun.

Şimdi bana bakışında
Bir çocuğun saflığı,
Bir adamın kararlılığı var.
Seviyorum deyişin söz değil,
Hissettirdiğin bir gerçek.

Seni hayatıma geç kalmış biri gibi değil,
Acıların içinden bana emanet edilmiş biri gibi seviyorum.
Geç gelmiş değil,
Doğru zamana saklanmış gibisin.

Belki o gün o ihaneti yaşamasaydın
Bugün benim ellerimi tutmazdın.
Belki kırılmasaydın
Bu kadar derin sevemezdin.

Kader bazen insanı
Yanlış kapılardan geçirir
Doğru yüreğe ulaşsın diye.
O kaybetti,
Ben kazandım demiyorum.

Çünkü mesele yarış değil.
Mesele,
Sevginin doğru yerde durması.
Şimdi biliyorum…
Sen bana geç kalmadın.
Hayat seni
Tam hazır olduğumuz yerde
Karşıma çıkardı.

Çünkü sen sevmeyi sadece söylemiyorsun,
Yaşıyor ve yaşatıyorsun.
Yanımda duruşun yarım yamalak değil,
Kararların net, adımların sağlam.

Adım attığında arkasında duruyorsun,
Biz dediğinde dünyayı karşına alacak kadar kararlı duruyorsun.
Bu kadar kısa bir zamanda
İki ayrı hayattan
Tek bir cümle kurabildik
Biz.

Ve ben her gün
O cümlenin ağırlığını hissediyorum.
Sana dair her düşüncem
Bir güven, bir huzur ve bir sıcaklıkla doluyor.
Seninle konuşmak, gülmek, sessizce yan yana olmak

Hiç bitmeyecek bir nefes gibi geliyor.
Seni sevmek sadece bir duygu değil,
Bir şükür, bir hatırlatma
Hayatın beni sana nasıl getirdiğini göstermek gibi.

Her dokunuşunda
Her bakışında
İçimde büyüyen bir güven var artık.
Geç değilmiş.
Eksik değilmiş.
Meğer bütün yollar
Tam da buraya çıkıyormuş.

Ben artık sadece seni sevmiyorum…
Seninle biz olmanın sevincini yaşıyorum.
Biliyorum ki
Bu sevgi, geç gelmiş değil,
Bana yazılmış, Rabbimin bana emanet ettiği bir aşk.
Artık sadece biz varız..