Gel desem
Uzatabilir misin ellerini o uzak bilinmeyen yerden
Beni yeniden yaşatabilir misin en acısız
Çarmıha gerebilir misin ayrılıkları, gel desem
Sen gideli mil çektiler gözlerime
Yüreğimi dağladılar ateşlerle

Yorgun akşamlar gibi
Gözlerimde uzayıp giden yıllar var
Sararmış sonbaharlar, sarar tüm mevsimlerimi
Ezik bir eylülün içinden seslenirim
Bütün yağmurlar yalnızlığımı biliyor
Yüreğim gurbet yabancısı belki... belki ayrılıklar sofrası
Yorgun bir gece gibiyim bilemezsin... bilemezsin şarkımızı
Bizim şarkımız
Senden - benden kalan tek hatıra
Düşlerim...beni terk etmeyen düşlerimin şimdi taa uzağındayım
Ah bir geri getirebilseydim çocukluğumun özgür senelerini
Bir güz yağmuru yağdı
Bahara sevdalı sabahlarıma
Yağlı ip takıldı şafaklarımın boynuna
Uzadıkça uzuyor simsiyah yıllarım
Şu çekilmez yaşantımın gökkuşağı renklerinden bana ne
Katlolan şafağımın mor kara akşamlarında
Göz yaşı dökülmeden, umutsuzluğa tutsak
Bir yalnızım... bir yalnız menekşe !
Beni bir anlayabilsen

Seni anımsadıkça her gece
Susuyor bülbüller, susuyor şarkılar, soluyor güller
Ayrılığınla şimdi yolcu peronlarında
Kan ağlıyor özlemin yalnızlığıma
Zamanın
Bir ben bilirim böyle yorgunluğunu
Saatleri çıngıraklı yılanlar ısırır bazen
Gölgeler harp sonrası şehirler gibi perişan !
Çölde kalmış bir yolcu gibi yüreğim

Öylesine umut doluydu ki yarınlarım
Bir dolu hayallerim kaldı gerçekleştiremediğim
Dudaklarımda şarkıların suskunluğu var söyleyemediğim
Sorma beni
Kim bilir hangi karanlıklarda yitirilmişliğim
Oysa hayallerimi yaşamak vaz geçilmez son arzu !
Uzak da olsa
Dolanır boynuma, her akşam saatlerinde kederlerim
Söyleyemezsem de anlamaya çalış
Gurbet yorgunu gözlerime bak
Gel artık !
Boğmaz seni kurak topraklarımın iklimi

Günay Koçak

25 / 02 / 2026