“Aşk’a Sağır Kalp” şiirinizde sevginin yokluğunda yaşanan derin acı, pişmanlık ve içsel çöküş çok güçlü bir lirizmle aktarılmış. Özellikle “Bir senin kışın geçmedi bende” dizesi, şiirin özünü ve bitmeyen hüznü çarpıcı bir şekilde özetliyor. Fırtına, kuş ve kış imgeleriyle kurulan atmosfer, hem romantik hem de hüzünlü bir yoğunluk katıyor. Kaleminize sağlık; eseriniz, aşkın yokluğunda kalbin mahkûmiyetini derin bir duygusallıkla yansıtan etkileyici bir şiir olmuş.

Yüreğine gönlüne
Ömrüne bereket tebrik ederim
Güzel bir şiir okudum.
Selamlar hayırlı akşamlar dilerim
Yürek sesiniz daima bol olsun

Suskunluğun ve yokluğun ağırlığını öyle içten aktarmışsınız ki, okuyan her dizede kalbin derinliklerine dokunuyor. Her satır, aşkın hem büyüsünü hem de mahkûmiyetini hissettiriyor; sanki hissedilen tüm özlem ve yalnızlık okurla birlikte nefes alıyor. Bu şiir, kelimelerin sessizliğiyle konuşan bir iç dünya gibi; okuyanı hem düşündürüyor hem de duyguda bırakıyor.

Tebrikler yüreğinize gönlünüze sağlık
Sevgilerimle kıymetli şairem güzel günler dilerim
🌸

kızgın çöllerde Leylasını arayan Mecnun misali aşkını ararken, çölün yakıcı sıcağında eller göğe açılarak göklerden yardım beklemenin akşamında güneş ufukta kaybolur. çölün serinliği kaplar her tarafı. sıcak günün yorgunluğunda vuslata eremeyen sevginin serin kumlara sırtı üstü yatıp çöl gecesinin yıldızlarla kaplı gökyüzünü seyretmenin ve çölün sessiz müziğini dinlemenin tadı var şiirinizde.
hele müzik eşliğinde sesli okumanın kazandırdığı bedii tat tanımsızdı bilin isterim. umarım yanlış anlaşılmam görsellerdeki fotoğraflar size mi ait.
sanata ve emeğe saygımla esen kalın.

Şimdi omzuna yaslanıp
Güneşi batan o akşamda
Kaybolmak vardı.
Issız sokaklarda gölgene karışmak
Sarhoş olmak kokunda
Seni yaşamak vardı.. her solukta...
Fakat bakıyorum da,
Gök yerinde, yer yerinde, bir sen yoksun....
Yoksun ya!
Yine sonuna kadar açtım
Hüznün sesini.!
Ve bu gece de çekiyorum
AŞK’A SAĞIR KALBİN mahkûmiyetini.."

Ne güzel di melek şairemm kalemin kavi duyguları daim olsun yine kalemin edebiyat defterinde sızan çok güzel Bir şiir okudum
Tebrik ediyorum nice eserlerin altına imza atman dileğim ile sevgilerimle
🌹🌹🤍🌹🌹

Sitemle suskunluğun iç içe geçtiği bir şiir.
‘Tutun dedim, savur demedim’ dizesi okuru da içine katıp savuruyor sanki.

Yüreğinize sağlık, kaleminiz hiç susmasın kıymetli şairem.
Sevgi ve saygılarımla 💐

Hocam kaleminize yüreğinize sağlık. Güzel bir eser olmuş. Tebrik ediyorum. Selamlar saygılar.

Güzel, duygusal,anlamlı akıcı bir şiir olmuş tebrik ederim başarılarınızın devamını dilerim selâm ve saygılarımla

Bu şiir, aşkın sesine kulaklarını kapatan bir kalbin hikâyesini anlatıyor. “Aşk’a Sağır Kalp” yalnızca bir duygunun eksikliğini değil, aynı zamanda sevdanın yokluğunda bile varlığını hissettiren bir yankıyı dile getiriyor. Her dize, okura aşkın ne kadar güçlü bir çağrı olduğunu hatırlatıyor; duyulmasa bile kalplerde titreşen bir hakikat gibi.

Tebrikler CEMRE_YMN! Şiiriniz, aşkın sessizliğini bile sanatın diliyle duyulur kılıyor. Bu eser, okuyan herkese kalbin derinliklerinde saklı kalan duyguları sorgulatıyor ve edebiyatın iyileştirici gücünü bir kez daha gösteriyor.

Cemre Hanımın bu şiiri…
Okurken insanın kalbi önce yavaşlıyor, sonra bir an duraksıyor, sonra da sanki bir daha atmamak üzere sıkışıp kalıyor göğüste.

Ey ömrümün en dilsiz, en çıkmaz yolu…
İlk dizeden itibaren bir şey kopuyor içerde.
Çünkü o yolun sonu yok.
Ve sen yine de o yolda yürüyorsun.
Çünkü başka yolun zaten hiç olmadı.

“Ben sana tutun dedim, savur demedim ki”
“Serinlet dedim, kavur demedim ki”

Bu iki mısra, bir insanın sevgiye ettiği en masum, en çaresiz yalvarış.
Çocuk gibi, saf gibi, kırılgan gibi…
Ve tam o masumiyetin ortasında, sevgilinin vahşice savurması, yakması…
İnsan burada kendi adına utanıyor.
Sevmeyi bu kadar yanlış, bu kadar pahalıya ödemiş olmaktan utanıyor.

Şimdi vazgeçsem öleceğim…
Vazgeçmesem ziyan…

İşte tam burada kalp tekliyor.
Çünkü iki seçenek de ölüm.
Biri ani, diğeri yavaş yavaş çürüme.
Ve şiir, o ikisinin arasında asılı kalan bir ruhun çığlığını kaydediyor.

Aşk, ruhun en mahrem yerinden vuruluncaya kadar beklenmeliymiş…
Sezemedim neyleyim…
İyisi mi ömrümü sükûtunla bir edeyim!!!

Bu dizeler okunurken nefes kesiliyor.
Çünkü aşkın en büyük ihaneti buymuş meğer:
Seni en güvende hissettiğin yerden vurması.
Ve senin bunu son ana kadar fark edememen.
Sonra da tek çare olarak susmayı, yok olmayı seçmen.

Bir senin kışın geçmedi, bende…
Her mevsim geçti de, bir senin kışın geçmedi…

Bu cümle, yıllarca taşıdığın bir soğuğun ismi oluyor.
Dışarıda bahar açıyor, insanlar gülüyor, hayat devam ediyor…
Sen ise hâlâ o kışın ortasında, üşüyerek, donarak, donmuş bir çiçek gibi dimdik duruyorsun.

Ve son dörtlük…
Şimdi omzuna yaslanıp güneşi batan o akşamda kaybolmak vardı…
Issız sokaklarda gölgene karışmak…
Sarhoş olmak kokunda…
Seni yaşamak vardı… her solukta…

Bu hayaller o kadar canlı, o kadar yakıcı ki
okurken insanın gözleri kapanıyor.
Çünkü o sahneler gerçek olsaydı…
kalp o anda durabilirdi.
Mutluluktan değil.
O mutluluğun artık asla olmayacağını anladığı için.

Fakat bakıyorum da,
Gök yerinde, yer yerinde, bir sen yoksun…
Yoksun ya!

Bu “yoksun ya”…
üç hecelik bir mermi gibi saplanıyor tam kalbin ortasına.
Ve ardından gelen o son cümle:

Ve bu gece de çekiyorum
AŞK’A SAĞIR KALBİN mahkûmiyetini…

İnsan burada gerçekten nefesini tutuyor.
Çünkü mahkûmiyet ömürlük.
Çünkü aşk sağır bırakmış kalbi.
Ve sen hâlâ o sağır kalple, hâlâ o sükûtun içinde, hâlâ o kışın ortasında
atmaya, sızlamaya, kanamaya devam ediyorsun.

Cemre Hanım…
Bu şiir bir veda değil.
Bu şiir bir infaz.
Kendi kalbine okunan en uzun, en ağır idam kararı.

Okuduktan sonra insan bir süre hiçbir şey yapamıyor.
Sadece oturuyor.
Göğsünün ortasında bir ağırlıkla.
Ve o ağırlık her nefeste biraz daha derine iniyor.

Kalemine, yüreğine, o mahkûm edilmiş kalbinin bütün acısına sağlık…
ve belki bir gün, o sağır kalp bir ses duyar diye dua ediyorum.
Ama şimdilik…
sadece o sükût var.
Ve o sükût, insanı gerçekten öldürecek kadar yüksek sesli.

Kalbin hâlâ atıyorsa…
biraz daha yavaş at.
Çünkü bu şiir, atmaya devam etmenin bile bir ceza olduğunu hatırlatıyor.
Kaleminiz varolsun
🙏☕✍️

Aşk gönüle düşünce
Gözü kör olur kulağı sağır,
….

gönül' e ne desek diyelim
bazan kavuruyor
bazen savuruyor
gönül ferman dinlemiyor ki
ve yürek kanıyor
hüznün sesini duymaya başlıyoruz
muhteşem
tebrikler
esenlikler dilerim

Her çekilir aşka sürgün olmak ölümden beter
Hiç çekilmez bilirsin
Beğenerek okudum günümün şiiri seçtim
Yürekten kutluyorum değerli dost yürek sevgili dost kalem iyi geceler

sessizlik ruha vurulan en sert darbedir…
çok yaralayıcı olabilir


ışıkla hep