1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
68
Okunma
Ruhun Hasbihali
Neden bıraktın beni böyle mahzun bir arafta?
Anka gibi beklerim, Kaf Dağı’nın ardında.
Gözümden akan katre, sanma ki sadece yaş,
Pişer vuslat ateşiyle, her damla bir kor derviş.
Görmese de gözlerin, gönül alır abdestini,
İçten akan yaşlarla siler dünya pasını.
Sen gitsen de ey sevgili, ruhun bende emanet,
Ruhun ruhumla dembedem, eder gizli hasbihal.
Sırr-ı aşkla yıkanır, kalbin en kuytu yeri,
Araf bir imtihandır, geçer elbet kederi.
Katre deryaya erer, Anka menzile varır,
Bu mukaddes kavgada, ancak ruhun saf kalır.
Cevap Yaz