Ne zaman kendimi, kötü hissetsem
Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın
Ümidim yitirip, sabrı tüketsem
… Gönlümü ilk alan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Beddua, bir çok ah, gelirken dile
Kalbimi, ruhumu, sararken çile
Dostum dediklerim, terk etse bile
… Hep yanımda kalan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Yaban elde açan, gülden bana ne
Teselli vermeyen, dilden bana ne
Canım dedim sana, elden bana ne
… Derde derman bulan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Karşı konulmayan, nazların gibi
Ballardan da tatlı, sözlerin gibi
Kendine ram eden, gözlerin gibi
… Sevdalara salan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Sevdanın bülbülü, şakırken dalda
"Seviyor" çıkarken, açtığın falda
El ele, kol kola, yürürken yolda
… Hülyalara dalan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Ne zaman gözümden, yaşımı silsem
Gam vursa yaremi, mutlu değilsem
Felekten bir gece, çalıp da gülsem
… Kadehime dolan, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Lüzumsuz canana, haber gönderip
Geçtiği yollara, gülleri serip
Her zaman, her yerde, el ele verip
… Ağlayan ve gülen, sen olmalıydın
… Kapımı ilk çalan, sen olmalıydın

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ