0
Yorum
5
Beğeni
3,0
Puan
72
Okunma
SIRRIN AYNASI
Bir damlaydım, deryaya düşmeyi diledim,
"Ben" dediğim ne varsa, eşikte terk eyledim.
Hangi kapıyı çalsam, hep "Edep" diye sesler,
Nefsimin zincirinde tükendi tüm nefesler.
Aşk imiş asıl olan, gayrısı hep bir masal,
Ruhu sardı bir kere, o mukaddes ihtilal.
Yanmadan tütmez ocak, ölmeden doğmaz insan,
Sükûtun lisanıyla konuşur şimdi lisan.
Gözümün perdesini kaldırdı bir ince sızı,
Gönül evinde buldum, o gizli pırıltıyı.
Ne mülke eyvallahım, ne de taca hevesim,
Dost’un rızasındaymış meğer benim son sesim.
Varlık hırkasını soydum, hiçlik giydim üstüme,
Güneş doğdu ansızın, gönlümün fihristine.
Yakup gibi beklenen, Yusuf gibi bulunan,
Bir garip sevdadır bu, sonsuzlukla yoğrulan.
3.0
100% (1)
