Her gelmek isteyenin
Bir de gitmek istemesi olacakmış.
Unuttururmuş Yaradan;
Amaç, aslını bulmasını istemekmiş.

Kimisi serenatla çıkarmış hayatından,
Kimisi usulca.
Üzmek istemezmiş,
İstemezmiş ama yine de kırarmış kemiklerini;
Sızısı daha ağır olurmuş.

“Helal et,” dermiş hakkını,
Edilecek bir hak varmış gibi.

Renk körü yaparmış giderken,
Girermiş birbirine
Anı resimlerindeki sarımtırak izler.
Sonbaharı getirirmiş aklına,
Yine yaprak dökümü başlarmış
Yağmurla beraber.

Soğuğu iliklerine kadar üşütürmüş insanı;
Sisli havada, dağ eteklerinde
Yönünü bulamamakmış.

Her ölümün yeni bir doğum getirmesiymiş,
En sancılısından…
Sağır olan kalbin gaipten sesler duymasıymış;
“Deli” diyormuş kimisi,
Kimisi de meczup.

Kaybedermiş yönünü duygular;
Aşk şarabı yalpalatırmış adımları.
Deniz çekermiş kendine, “Bana gel” diye.

Bir kalemin, bir kâğıdın önemli olmasıymış;
Acılarını kusmak iyi gelirmiş sayfalara.
Kimi zaman damlayan gözyaşlarının
Bıraktığı lekeler dikkatini çekermiş okuyucunun.

Kendini şair sananlar da
Yeni bir kitap doğumuna şahitlik edermiş,
Yeni failini bulmadan…

Gölgesiz
9 şubat