10
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
274
Okunma

Gece yorgun bir kapı gibi,
sancılı bir doğuma geçerken
göğe baktım…
Hilalin ucunda bir kader durur,
suskun ve derin.
Ve yere baktım;
toprakta alın teri kokusu,
yarım kalan emeğin izleri…
Bir söz düştü aklıma,
değiştirdim kendimce:
Şiir dediğin ya yol açmalı
ya da gölgeni ikiye bölmeli.
Söz dediğin ağızdan değil,
ateşten geçip doğmalı…
İlk damla indi…
Bir kılıç gibi sancılarını
yararak,
geceden kara toprağa…
Bedenim titredi,
gönlüm kendine döndü…
Ve artık bilirim:
kuruyan söz şiir sayılmaz,
ıslanmayan gönül iz bırakmaz…
Gecenin sancılı doğumundan sonra
ona şunu yazdım;
damla damla yağmurdan aldığım
gözyaşları ile:
“Yağmur imzana dokunmazsa şiir olmaz
ve dokunursa hiçbir sabah
o izi silemez…”
Turgay Kılıç
07/02/2026
23:41
5.0
100% (14)