10
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
126
Okunma
“Artık yaşadığın hayat senin değil.”
Patikalardan geçerken,
gece sessiz…
Kalp atışları adımlarına karışır.
Heyecan mı bu,
korku mu?
Çözemez…
İzini takip eden bir hilal var gökte.
Ağır ağır inen yağmur sancıda;
bulut, bu acı ile toz duman bir hâlde
ve bu yolun ahvali derinleşmekte…
Ne virane kent,
ne de şehr-i Sultan…
İlmek ilmek ördüğü yol bitti...
Zincirli bulut,
zincirlerini dağıttı gitti…
Ve hilalin ışığı vurur
gönlüne…
Alışamadığı bir hâlin
ahvalini ne bilsin…
Yeni yolda,
ne sakiden bir iz var
ne de dara düştüğünde
sığınacağı Taş Divan…!
Ve o cümlenin sonu yok;
eşiğin kapısında kalan kılıç
gibi…
Fatih’in avlusunda kaldı bedeni…
Adımları o kadar yavaşladı ki,
kalp atışlarından ,
ürkmesin diye
gece…
Yoksa birden,
zincirlerini
kıran bulutları
çağırırdı
gece…
Turgay Kılıç
07/02/2026
00:41
5.0
100% (8)