3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
111
Okunma
Erbil de bir gece
Ve bir kale...
Döner şehrin göbeğinde
Zamanı öğüten bir degirmen gibi
Gökböründen kalma
Hatıra ile...
Canlıdır Tekke
Nefes verir Tophane ...
Tam karşı da durur
Kayseri çarşısı
Taşlarında ter
Duvarında onun sesi...
Bu şehir uyuyamaz
Geceleri...
Kapı eşiginden sızar
Atabeyinin gölgesi...
Erbil, kuyunun başına geldiği yerdi
İlk orada buldu yoldaşı
İlk orada gördü akan
Kandaşı.
Bilmezdi o vakitler savaşı ...
İlk
Kılıç ile sınandı
Kan ile yıkandı ...
O gece
bir şey kırıldı içinde;
geri dönmeyen bir ses,
bir eşik…
Çünkü;
gökyüzünün bulutları
ona zincirliydi.
Ve her zincir,
bir yol demekti...
Turgay Kılıç
26/11/2022
21:36
5.0
100% (4)