Bazen insan, kendini bir kitap sanır,
sayfaları emekle yazılmış,
altı çizilmiş cümleleri uykusuz gecelerden kalma.
İlk sayfasını açan herkes hayran kalır,
ama kaç kişi sonuna kadar gelir, bilinmez.

Birine rastlarsın,
okumayı bildiğini sanırsın.
Sorular sorar, ilgisini gösterir,
ilk bölümlerde seni baş tacı yapar.
Oysa bu sadece kapağa duyulan hevestir.

Zaman geçtikçe sen anlatmaya devam edersin,
kendinden eksilterek,
satırlarını sadeleştirerek,
anlaşılmak için bazı cümlelerini feda ederek.
Sevgi sandığın şey,
aslında sürekli kendinden verme alışkanlığına dönüşür.

Bir gün fark edersin,
hep sen açılmışsındır,
hep sen açıklamışsındır,
hep sen susarak dengelemişsindir.
Karşı taraf okur gibi yapmıştır,
aslında sadece sayfaları çevirmiştir.

Adanmışlık dersin buna,
sadakat dersin,
beklemek dersin.
Oysa kimse sana şunu öğretmemiştir:
Okunmayan kitap eskimez,
tozlanır.

Saygı yavaş yavaş çekilir satırlardan.
Bir cümleni beğenmezler,
sonra bir paragrafını atlarlar,
en sonunda kitabın varlığına alışırlar.
Raf hep aynıdır,
sen eksilirsin.

Kendini kaybettiğin yer tam da burasıdır.
Daha anlaşılır olmak için küçülürsün,
daha çok sevilmek için susarsın,
gitmesin diye ağırlığını azaltırsın.
Bunu olgunluk sanırsın,
aslında silinmektir.

Bir gün aynaya bakarsın,
eskiden altını çizdiğin cümleler yoktur.
Sayfalar yıpranmıştır,
ama okuyan hâlâ yoktur.
O an anlarsın,
sen yanlış kitap değildin.

Sorun şudur:
Okumasını bilmeyen birine denk gelmişsindir.
En değerli satırların,
anlamaktan korkan birinin kütüphanesinde kalmıştır.
Ne kadar güzel yazılmış olursan ol,
hak etmeyen rafta değer bulunmaz.

Bazı insanlar hikâye sevmez,
derinlikten kaçar.
Onlar kısa notlar ister,
geçici hevesler ister.
Sen ise uzun bir metindin,
emek isteyen, sabır isteyen.

İşte ders burada başlar:
Bir daha kendini azaltma.
Bir daha okunmak için eksilme.
Birinin seni anlaması için
kendi dilinden vazgeçme.

Çünkü doğru okur,
sayfalarını yormaz.
Seni tüketmez,
seni tamamlar.
Toz tutmazsın onun hayatında,
yerin sabittir.

Bazı kitaplar yalnız kalır,
ama değersiz oldukları için değil.
Nadir oldukları için.