BİRAZCIK/DEPREMİN ELLERİ

Söndürelim içimizin ateşini
Soğutalım yüreğimizi birazcık
Unutulmaz göçüklerin karanlığı
Aydınlığı görelim biraz birazcık

Depremin elleri sıcaktan boğucu
Soğukta titremek ağlamak birazcık
Beton yorganların altında sonsuzluk
Son bir umuttur son bir nefes birazcık

Yapılmış ödevler kayıp defterlerde
Harçlıklar ceplere konmuştu birazcık
Günün rüyaları vardı uykularda
Gelecekte günler de vardı birazcık

İhmal edildiğimiz çok şey var elbet
Kum çakıl demir çaldılar hep birazcık
Dedemin sakalı ninemin yaşmağı
Islatanlar utanmadılar birazcık

İçimizdeki yangını söndürecek
Bir damla yağmurla kar da yok birazcık
Ölmek bir defadır yaşayanlar için
Mezarda da rahat vermezler birazcık

Kadere bağlanmış becerisizlikler
Utanır mı çocuk gözünden birazcık
Plansızlık ihmalkârlık boş vermişlik
İki kere iki dört der mi birazcık

Bıkmadan ölelim bizler ağlamadan
Betonları utandıralım birazcık
Bir gün bir çocuk bakar da gökyüzüne
Damlarınıza güneş konar birazcık

Şuayip ODABAŞI
20.2.23