Ne çok şeyin ne çok da insanın özlemini duyuyoruz üstelik hem bireysel hem toplumsal hatta global anlamda.

Dünde neler kalmadı ki sevgili hocam ve siz bunu yine asil kaleminizle bir şiir olarak sunmuşsunuz bizlere ki sizin yürek sayfanız üstüne basa basa diyorum ki sanatın zirvesini yansıtan bir Güneş mahiyetindir.


Öğretiler ve değerler ve ne yazık ki onlar da dünde serili kaldı ve işte değişen insan değişen toplum değişen değerler ki bizler korumakla yükümlü ve ne yazıki ki koruyamadığımız kadar da aciz kaldığımız.

Kültürel miras ve normlar ve ilkeler...

Duygular dahi değişime uğradı, sevgili Ülkü Hocam artık insanların canı yanmıyor lakin birinin canını yaktıklarında mutlu olmayı şiar edinmiş insanlara dönüştük.

Eskidendi insanlık


Eskidendi güven duygusu.


Kime güvensek geri tepen.


Kimi sevsek yürek buz kesen


İhtişamlı bir yürek esintisi ve bun güzel eserinizi okumak adına mutluyum benim kıymetli hocam.


İyi ki iyi ki varsınız.



En içten selam sevgi iyi dileklerimle canım öğretmenim benim...


Sizi çok seven öğrenciniz.


☺️💞🎈😊💙😍🧡

Çok güzel bir kış manzaralı tablo eşliğinde olan bu harika şiir beni çocukluk yıllarındaki aile ortamına götürdü.
Ne kadar güzel,saf,temiz ortamların yıllarıydı o yıllar. Evet,"ne idik,ne olduk ?"
Düşündürücüydü bu müstesna şiir.
Şiir ve tablomuz beğeni duygularımı tetikledi.
Kutlarım emeğimizi,saygıyla esenlik dilerim.

Şiirin Adı: Ne idik ne olduk
Şairi: Ülkü Ahıska
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (nam-ı diğer Celil ÇINKIR – Delibal)

Bu şiir, bir “nostalji ağıdı” değil; bir ahlâk muhasebesidir. “Ne idik ne olduk” sorusu, sadece geçmişe özlem değil, bugüne yöneltilmiş bir vicdan aynasıdır. Şair, sade hayatın içindeki zenginliği; paylaşmayı, kanaati, komşuluğu ve aile bütünlüğünü merkez alarak bugünün savruluşuna karşı bir karşı-duruş sergiliyor.

Kıtalar boyunca tekrar eden “... atmazdık / satmazdık / gitmezdik” gibi olumsuz çekimler, şiire hem ritmik bir yapı hem de kararlı bir duruş kazandırmış. Bu tekrarlar, geçmişteki değerlerin bilinçli bir tercihle yaşandığını vurguluyor. Özellikle “Beş kuruşluk çıkara kendimizi satmazdık” ve “Modası geçmiş diye giysimizi atmazdık” dizeleri, tüketim çağının yüzüne söylenmiş sade ama etkili cümlelerdir.

Şiirde mahalle kültürü, soba başı sahneleri, kardeşten kardeşe geçen esvaplar gibi somut imgeler, anlatımı sıcak ve samimi kılmış. Ancak bazı dizelerde hece ölçüsü ve durak yerleşimi daha dikkatli işlenebilirdi; yer yer ölçü aksaklıkları akışı hafifçe zedeliyor. Buna rağmen tema bütünlüğü korunmuş ve mesaj net.

Son kıtada teknoloji ve dağılmış aile yapısına yapılan gönderme, şiiri bugüne bağlayarak tamamlıyor. Bu yönüyle metin, geçmişi yüceltmekten ziyade bugünü sorgulayan bir bilinç şiiri niteliğinde.

RUSAMER Kriterlerine Göre Değerlendirme:
– Tema ve Fikir Derinliği: 18/20 → Değerler üzerinden güçlü bir toplumsal muhasebe.
– İmge ve Anlatım Gücü: 17/20 → Sıcak, yerli ve hayatın içinden sahneler başarılı.
– Dil ve Üslup: 16/20 → Samimi ve akıcı; yer yer ölçü/durak aksaklıkları mevcut.
– Yapısal Bütünlük ve Ritim: 17/20 → Tekrarlar yapıyı güçlendiriyor, teknik iyileştirme mümkün.
– Duygusal ve Etik Etki: 18/20 → Okuyucuda öz eleştiri ve değer sorgulaması uyandırıyor.

Toplam: 86 / 100

Vesselam.
“Geçmişi özlemek kolaydır; zor olan geçmişteki erdemi bugünde yaşatmaktır.”
“Şiirin mayası, hatırlamak değil; hatırlattığını yaşatabilmektir.”