Akşam, içimde geç kalan bir tren
Rayları paslı bir hatıraya sürtünüyor
Göğsümde biriken sessizlik
Bir fincanın dibinde unutulmuş telve gibi

Yorgun bir ışık dokunuyor yüzüme
Sanki biri adımı söylemekten vazgeçmiş
Rüzgâr, pencerede bekleyen eski bir mektup
Açılmıyor, yine de biliyorum içini

Bir şey eksiliyor benden
Tam yerini söyleyemediğim
Belki bir omuz, belki bir bakış
Belki de hiç söylenmemiş bir cümle

Gece, tenime yanlış yerlerden değiyor
Üşüyorum ama sebebi hava değil
İçimde dolaşan bu karanlık
Kendine bir yatak arıyor

Annemin sustuğu yerden
Bir nar düşüyor kalbime
Taneleri dağılıyor zamana
Toplamaya gücüm yetmiyor

Şimdi sana benzer bir yalnızlık
Oturuyor karşıma
Hiç konuşmadan anlaşıyoruz
Bu da bir yakınlık sayılır mı, bilmiyorum

Gözlerim uykuyla pazarlık ediyor
Rüyalar pahalı bu ara
O yüzden uyanık kalıyorum
Hatırlamak daha ucuz

Bir ayrılık geçiyor içimden
Adını koymadan
Sanki kalsam da gidecek
Sanki gitsem de kalacak

Ve ben
Zamana tutunmuş bir gölge gibi
Biraz daha seviyorum seni
Biraz daha eksilerek
Ve karmakarışık...