Düş koydum koynuma, senden habersiz,
Gözlerim de hasret, bitirmek vardı.!
Rüyaları saldım, gitti kaygısız,
Kendimi yolunda, yitirmek vardı.!

Kaygımı dağlara saldım, gitmedi,
Umut ektim, toprak kuru bitmedi,
Vuslatım ağladı, derman kalmadı,
Höllüge beleyip, yatırmak vardı.!

Aradım tadımı, ekmek tadınla,
Meleğim olmuştun, ak kanadınla,
Sus duymasın derim, eller yadınla,
Sen bende canımsın, çagırmak vardı.!

Her şeyden sakladım, yürekte yerin,
Adını söylemem, nefesim bilin,
Gözleri değerim, ölümse benim,
Onu her bi’şeyden, sakınmak vardı.!

Sevdamın adıydı, vuslat kazanım,
Dilime tesbihti, yürek yananım,
Dünya da mekanım, yuvam olanım,
Tadıyla tuzuyla, yetinmek vardı.!

Yiğit gözlerine, yangınım arttı,
Sakladım her şeyden, dileğe yattı,
Fırsatım olmadı, felek kaçırttı,
Bakıpta bağrıma, sevinmek vardı.!

Miadı kör talih, bir gün gülmedi,
Nasılsın garip kul, sen de demedi,
Belki ben böyleyim, o hiç sevmedi,
Yine de boynuna, sarılmak vardı.!
29.01.26 / Saat 23,59
MİADI (Mehmet AY)