8
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
196
Okunma
Güneş,
bir inci tanesi gibi vurur
gözlerime.
Sen gibi olmasa da
kamaşır
ve gölgem izini takip eder;
ben gitmek istemesem de…
Gece…
Kaç zaman geçti, saymadım.
Yurdumun,
duvarları ardında saklı olan
hatıraları açmadım...
Şimdi
yeni bir öykü
yazıyorum.
Sadece gece dökülen sözler ile;
her başlangıçta
sana dönüşen…
Ve ben,
konuşmuyorum artık
hiç kimseyle…
Uykumu?
Ya bir, ya iki saat…
Kitaplar mı?
Raflara bakmıyorum.
Odadaki kitaplar ölü uykusunda
ve ben onları ürkütmüyorum…
Senden sonra
gündüz olunca
gölgem gölgene düşer,
izini sürer.
Bir telaş ki…
Nereye döndürsem yönümü,
sana çıkar!
Sokakları değil,
kentleri değiştirir bedenim;
yine senden bir iz bulur…
Ey Güneş, artık
kes!!!
ışığını…
Gölgem beni yakar…
Turgay Kılıç
24/01/2026
23:09
5.0
100% (12)