Savurgan bir mevsim besledim içekapanık
Gönlümün kelamlarıyla
Bir korku teneffüsünde gözlerinden ayrık
Hasret bilmecesini kime d/okursam
Ôyle vuruyorum yıldızlarının şakaklarına
Tam oturdördünde bir buseye
Deruni bir asra selam ile sandalında
Feri son bir rahmete sır iken
Kahkaha koparır vurdumduymaz bir yalana aşık
Çünki zaman derin bir açlıkla sınıyordu
Selvi boylum bir endam ile kıyafetleri
Buket açar huzurunda gönülgâhında doğurgan bir doğaya
Mizanda uyku semazenlerde tedirgin
Cevazında saatleri püç eden bir damar ile
Işıklar karanlıkla sınanır en esrarlı kucakta
Turkuaz renginden alır sabah
Ne rulet vurur resimlerine tek tuvallik
İltihaplanan sesinde korkuya aşık
Velveleye vurur vaveyla sanırsın
Burkulmuş bulutlar ayı sırtlarken
Çocukluğum beni nerede selamlar
Karıncalanmış ayaklar hangi zamanda
Hangi kanalda bizi selamlar bilinmez
Çünkü kör bir yalanın kördüğumde tuttuğu izdüşüm yosununda
Maviler telkin bir atlıyı cevazda eğilirken
Kundaklar zamanında arafelere uğrak
Ve de oturtulmuş bir davetiyeyle sobelenmişim
Denizde sokulmuş bir arif kesilmişse
Şehrin tam ortasında
Neye kadirdir küfre düşen lisanlarda
Kalbim ağrıyanık
Yollarımda zül bir delirmişlikten farksızlık
Ser verirken bir asumanda vurgun bir yığınıklık sokaklarında
Destur cekmek için zillerinden
Ve de sıfatları beygir cürmüyle zakkum edilmiş

Azade bir sofrayı kirlenmiş bir ayrıma
Kundaklanmıştır suratım hasretinde

Mum gibi bir yangında yanmışlık kırıntılarıyla
Katre katre bir sıra hafiyse
Ismarlanır körpe bir yılana
Mevsimi bahar olmamış baharında...

Kalıntılarıyla zamana üfleyen bir şarkı gibi
Heyûlâ kalır mimlenmiş bir veliullahın
Ağzı yangın elçisi kokarken

Andında sandık eşelenmesinde geviş geviş
Büyü biterken korkularında
Neye tecessüs edilir perilenmiş bir ihtiyar
Gezinmek gerek gergin bir ip etrafında
İsmine yâkışan yakışık bir çayda boğulmak için ..

Çünki her deliyi veliye çeken her ne ise
Çünki her deliyi veliye çeken her ne ise...

Gezgin imgeler...