Bir sevda yarasıdır, yürekte görünmeyen
Göze hoş görünsem de, içim kan ağlar benim
Nüks eden yara olup, hiç sızısı dinmeyen
Bilen olmaz halimden, kalbim dert bağlar benim

Bir kere bile olsun, dudak tebessüm bilmez
Şöyle ağız dolusu, kahkaha atıp gülmez
Hiç durmadan harlanır, küle dönerek ölmez
Sönmez sevda ateşi, gönlümü dağlar benim

Oysa ki her sevda da, huzur, mutluluk, erek
Beni sensiz bıraktın, ey vicdansız bilerek
Sadece sevdi seni, daha ne yapsın yürek
Öyle sessiz dursa da, dert ile çağlar benim

Felekler bile ağlar, yüreğimin ahına
Haber saldılar kaç kez, sevda karargahına
Belki pişman olur da, dönerse dergahına
Dur bakalım diyerek, bu gönlü eğler benim

İlk aşklar özel olur, her gördüğün övemez
Gönlünü kaptırıp da, dizlerini dövemez
Bir kere seven gönül, başkasını sevemez
Hasrette güzel deyip, hüzünü yeğler benim

Tenim, tenine değse, nasılda titrer beden
Bizim de vuslatımız, neden olmadı, neden
Çok uzak diyarlardan, meğer dönmezmiş giden
Geri dönecek diye, bu kalbi yağlar benim

Lüzumsuz’um durmadan bağlasan da karalar
Kabuk, dikiş tutmuyor, kanayan bu yaralar
Elem, keder yüklüdür, zaman da bu aralar
Gözlerimden sel akar, her zaman ağlar benim

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ