-insanunuturhatırlatılmazsa-


teninde asırlık
Harran sıcağı,
el yazmalı yazıtlar gibi
telafuz ediyordun,
susuşumuzu/
susamışlığımızı
duvarlarlarına

ki ben,
avaz bir ağıtın
haykırışlarında.
sana b/akıyordum.
sonra sola.

kimse fark etmiyordu
yanındaki boşluğu.
ellerini bir an çeksen
sesinden
belki çığlık yükselecekti

ve sen,
şimdi ise susup,
kapatıp gözlerini
yaslanıp içine.
pencere kenarlarında
unutulmuş yüzler gibi
çekip perdeyi
derinden/teninden
dayayıp soluğunu
camların buğusuna
ayak parmak uçlarından,
saçının teline kadar
duygularını çağırırken
en derin yerlerine.
kaygan zeminlerinde
tökezleyip,
yerinden ve yurdundan
kovulmuş
kavimler gibi
öylece b-akıyorsun
kağıttan gemilerinle ki
suyuna bulaşıyor mavi
alışık olmadığın
mevsimlerin.

yalan söylemeyi
beceremeyen çocukların
yanağının pembesi
karışırken yüzüne,

içimden sana
şarkılar söylemek geçiyor.

içimden deniz geçiyor.
içim/içinden geçiyor..

ve sen,
şiir şiir
sınırlar çizip,
bir geceye
uzanırken şehir.
vakitsiz zamanlarda
yüreğinin eşiğinde
kalakalıyorsun.

mazgallarından
denizlerine akarken
ben, içinden deniz
geçen şehirlerde
bir akvaryumın
İçinde gibiydim.
içinde gibiydim
ıslak/
dokunuyorum sana
sokuluyorum sana
titriyorken dünya/n.
krize girmiş
bir bağımlı gibi
betona yatırıp
gövdemi,
göğüs kafesimde
t-uzaklar kurup
seni bir hastalık,
habis,
bir ur gibi.
düşürüp tenime
parçalanıp sana,
yuvarlanıp sana,
keskin bir virajda.

bir kaç şiir ile
akıtıp defterime.
saklıyordum
kendime

-yüreğim-

biliyorum
küsüyor
akmayı
unuttuğun bütün
ırmaklar

gergin sorgularını
ıskalarken,
bir solo tırmanışı
yapıyordum
dudaklarına ki

yüreğimin buz tutan
yamaçlarının ritmiyle
kış olup,
çığ gibi
d/üşüyordun içime.

-içimdesin
şimdisoluğunhepparmakuçlarımda-

şşşş tamam
sana sussam.
sana sus(a)sam
boğulacağımı
bil/iyorum.
suyunda.

su-su-yo-rum

kelimelerinin sağanağında,
sesim cümle olup
sana düşüyor,
sana dönüşüyor.

öperek
avuç içlerinin
kader çizgilerinden
izler bırakıyorum
t-anı diye.

sonra, sol göğüsüne doğru
kıvrılan bir sayfa.

ıslanan/bir dudak kitabı.

- İKRA -

düştüm/
bir kuyu’ya mesela...
bana gülümse/ gülümse...
Yusufum!
bir sen anlarsın beni ki

çatlayan dudaklara
dokunan
parmak uçları bilir
yarılır deniz
ve kırılır Lüt
Mavisinde Yüreğinin..



(