Aşkın Sırr-ı Hakikati

Yaratandan kula, yüce bir ihsan,
Bir kutsal armağan, sır oldu Aşk.
Beşeriyet içinde saklı bir umman,
"Özünde ara da bul" dedi Aşk.

Süslendi sıfatla, büründü gizleme,
Kendi cemalini gördü beşerde.
"Sen" dedi aynada, daldı gözleme,
Lakin "Ben" dedi, kalkınca perde.
Yunus’ta büründü ete kemiğe,
Şems kendi nurunu gördü Mevlâna’da.
Düştü canlar bitmez bir iştiyaka,

Vuslatın kapısını ördü Mevlâna’da.
"Yan" dedi, nârını bağrına verdi,
"Yak" dedi, sırrını aşkla bezedi.
"Gel" dedi, günahın neyse gel dedi,
Tövbeyle yıkanan ruhu istedi.
Aşkın badesiyle serhoş ol da gel,
Şu benlik hırkasın çıkar gel dedi.
Aynada sırrına yoldaş ol da gel,
"Bende yok ol, ancak Ben ol" dedi.

Beşerin kalbine Aşkı bıraktı,
Gizli bir hazine, gör dedi Aşk.
Mecnun’u yandırdı, Kerem’i yaktı,
"Benliği öldür de, öl" dedi Aşk.